İdmanlarını seyrederken, Smith’in örgütlenme becerisi ve verimliliği açıkça görülebilirdi. Boşa harcanmış tek bir hareket bile yoktu.
Oyuncular ortalıkta dolanıp ısınmaya başlamışlardı.
Smith sahanın orta yuvarlağına adım atıp da düdüğünü çalana dek şut atar ya da asistanlarla pas çalışırlardı.
Düdük çaldığı anda her şey durur hepsi koçun etrafında toplanmak hızlı bir şeklide gelirdi.
Eğer biri geç kalırsa ceza olarak tüm takım birlikte koşardı.
Antrenmanların iki tip ziyaretçisi vardı aileden olanlar aileden olmayanlar. Eski oyuncular, koçlar idareciler ailedendi gelip parkeye oturabilirlerdi.
Geri kalanlar üst kısımlara oturmak durumundaydı.
Smith ve North Carolina ilk defa Nike ile milyon dolarlık bir antlaşma imzaladığında, şirketin koç-yağcılarının başı olan Ed Janka, Nike kontratı altındaki tüm koçlarının okullarına yaptığı gezilerin birinde Dean Dome gelmişti (Dean Smith’li North Cartolina ) Nereye giderse gitsin Janka’ya krallar gibi davranılırdı.
Nereye isterse oraya oturur. Hatta idman sırasında bile koçlarla sohbet eder ve idman bitince koçu de şehirdeki en güzel restorana yemeğe götürürdü.
North Carolina Janka’dan nazik bir şekilde aile harici kişilerin oturduğu üst sıralara gitmesi istenmiş.
Orada, basketbol ofisinin bastığı ve o gün idmanları izleyebileceğini belirten küçük kartını menajerlerden teslim almıştı.
Her gün oyuncular o günün idman planını alıyordu. En üstte idman numarası ( sezon için ) ve ünlü bir söz veya o kadar da ünlü olmayan bir söz , yahut da bir kavramın olduğu günün düşüncesi yer alırdı.
Nadiren bu söz doğrudan basketbol ile ilgili bir şey olurdu. Sıklıkla olmazdı.
Carolina idmanlarında gerçekleşen her şey kayıt altına alınırdı.
Yapılan ve kaçırılan atışlar.
Top kayıpları.
Kaçırılan turnikeler.
Oyuncuların aldırdıkları hücum faul gibi şeyler için artı, kötü pas savunmada yerini almamama ya da koçun söylediği bir şeyi duymama gibi şeylerden eksi alırlardı.
Eksiler idman sonunda sprint ( depar ) demekti artılar ise sprintden kurtulmak için kullanılırdı.
Oyuncular mezun olduklarında artılarını genç oyunculara “miras” bırakabiliyorlardı.
Her şey güdümlüydü.
Su molaları sınıf kıdemlerine göre verilirdi.
Son sınıflar ilk, üçüncü sınıflar ikicini sırada olurdu ve birinci sınıflara kadar böyle giderdi.
Bir sonraki sınıfın sırasını geldiğini Smith düdüğü ile haber verirdi.
Eğer Smith idmanda sinirlenmişse tüm takım bedelini öderdi.
Arada sırada çok sinirlendiğinde bir kişi veya takımı soyunma odasına gönderebilirdi.

Yorumlar
Yorum Gönder