Arkadaşlar söylenmenin, sızlanmanın, şikâyet etmenin sonu yok, zaten neredeyse sosyal medyanın tamamı bunun için kullanılıyor.
Ben genelde çözüm odaklı paylaşımlar yapmaya çalışıyorum.
Ancak dün basketbol adına ciddi olarak endişelendiğim bir olay yaşadım ve bu olayı burada sizlerle paylaşmak istiyorum.
Bursa’da yaşadığım yer neredeyse tüm çocukların bir şekilde basketbol okullarına gittiği bir bölge.
Dün günlük klasik yürüyüşümü yaparken boyu oldukça uzun on, on iki yaşlarında elinde basketbol topu olan bir çocukla karşılaştım.
Sen basketbolcumunsun diye sordum bana evet dedi ve ( ben de saklı olan ) bir basketbol okulunun ismini verdi.
Ona benim antrenör olduğumu söyledim ve “size okulda dripling yapmasını öğretiler mi?” diye sordum.
Bana "evet" dedi, "peki kaç türlü dripling öğrendin bakayım" dedim, bana anlamamış gibi baktı.
Ona "koşarak yapılan yüksek driplingi ve topu vücudun arkasına saklayarak yapılana kontrol driplingini öğretmediler mi ?" diye sordum.
Cevap vermedi.
Peki dedim " bunları bilmiyorsun da, koçun sana dripling yaparken nelere dikkat edeceğini hiç söyledi mi?" diye sordum "YOK" dedi.
Ona, topa ve yere bakmayacağını söylemedi mi dedim. "YOK" dedi.
Ben de "dripling yaparken topa bakmamalısın o sırada, sadece etrafına ve karşıya bakacaksın" dedim.
Görseniz şahane bir çocuk, ben anlatırken gözlerini kocaman kocaman açarak bakıyordu ardından teşekkür ederim abi dedi (amca demediği için onun daha da çok sevdim)
Ben de koçuna selam yolladım, sana anlattıklarımı diğer arkadaşlarına da öğretsin dedim.
Ancak sonradan aklıma geldi, sanırım antrenmanlarda hep maç yaptıkları için bunları öğrenmemişti.

Yorumlar
Yorum Gönder