POZİSYON BİLGİSİ

Basketbolda pozisyon bilgisi öğretilmesi en zor konulardan bir tanesidir.

Tüm konsantrasyonumuzu topa sahip olan oyuncuya ve onun savunmasına yönelttiğimiz için diğer oyuncuların konumlarına gereken önemi vermiyoruz. 

Başlangıçta oyuncularımıza nerede duracaklarını ezbertletmediysek, bu önemli bilgiyi sadece “yaklaşma, boşalt” veya “topu aldırma” gibi genel sözlerle geçiştiririz.

Pozisyon bilgisi basketbol oyunun ta kendisidir, oyunu bilmektir.

”Oyunu bilmek” derken şut atmak, pas vermek veya ribaunt almayı kastetmiyorum, 
oyunu bilmek demek bu hareketleri ne zaman yapacağını bilmek ve diğer oyuncular bu hareketleri yaparken nerede nasıl pozisyon alacağını bilmek demektir. 
Oyunu bilmek demek, bir sonraki estantaneyi daha önceden tahmin edebilmek demektir.

Basketbol oyunu yıllardır hep aynı çizgiler arasında ve on tane oyuncu ile oynandığı için saha içinde gelişen hareketlerin çoğu daha önce muhakkak yaşanmıştır.

Beş on sene antrenörlük yapmış herhangi bir coach birçok hareketin sonunda ne olacağını kolayca tahmin edebilir.

Ancak hep topa ve potaya yakın yerlere konsantre olduğumuz için toptan uzaktaki hareketler çok ilgimizi çekmez.

Pozisyon bilgisinin göz ardı edilmesinin nedenlerinden biri de şut pas, ribaunt,  çalışmaları gibi konu başlığı olmayıp, Set hücumu, Fastbreak, Adam adama, Zone savunma gibi başlıkların içinde geçmesindendir.

Ve bu konular genellikle ezberletilerek öğretilir.

Hücumdan bir örnek vermek gerekirse : 

Bazı koçlar Low post hücumu sırasında diğer oyuncularının belirli noktalarda durmalarını ister.

Bazıları oyuncularının belirli bir yerden belirli bir noktaya cut etmelerini isterler.

Daha gelişmiş düzenlerde klasik Post splitleri uygulanır.

Ve günümüzde ise top Low posta indiğinde birçok takımın top oyun kurucudaymış gibi set parçaları uyguladıklarını görüyoruz.

Halbuki genç oyunculara, topu posta verildiğinde savunma yardımını zorlaştırmak için nerede durmaları gerektiği öğretilse,

top Low posta geçtiğinde tüm oyuncular kendini tutan adamların ve takım arkadaşlarının konumlarına göre gidecekleri bölgeleri tercih edebilseler, 
takım arkadaşları ile aynı bölgeye cut etme gibi sorunları basit kurallar koyarak çözsek, 
oyuncularımıza o setin sonunu değil basketbol oyunun küçük bir bölümünü öğretmiş oluruz.

Örneğin Fast break sırasında neden nereden koşulması gerektiğini anlatsak, 
hızlı hücumda oyun kurucunun ortada olmasının topun ortada olmasından daha önemli olmadığını, 
koşu sırasında neden geniş bir üçgen kurmamız gerektiğini anlatsak, 
oyuncularımıza basketbol oyununda hızlı hücumun bir bölümünü, öğretmiş oluruz.

Savunma çalışmalarında Guard Forvet ve Pivot pozisyonunda top aldırmama çalışması yaparken, topu aldırmamanın temel kuralını öğretmeye çalışsak en azından oyuncularımıza oyunun savunma bölümünden küçük bile olsa kalıcı bir bilgi vermiş oluruz.

Oyuncularınıza ezbere dayalı eğitim vermek yerine basketbol oyununu öğretirseniz belki Türk basketboluna onlarca yıldız oyuncu kazandıramazsınız ama en azından basketbol oyunundan anlayan ve zevk alan birçok genç kazandırırsınız.

KOBE BRAYNT, ROBERT HORRY, CHARLES BARKLEY

Geçtiğimiz ay bir web sitesinde okuduğum makalede birçok Amerikalı basketbol otoritesinin Amerikan üniversitelerinde coachların maç kazanmak için basketbolu öğretmek yerine, sadece ayak oyunları ezberletip, oyuncuların atletizimlerini  ve güçlerini geliştirdiklerinden bahsetmiş. 
Bu konuyla ilgili olarak da Charles Barkley ve Robert Horry'nin  AAU basketbolunu seyretmediğini ve ( Assocation of American Univ.) bu tarz basketboldan nefret ettiklerini yazıyor. 
Kobe Braynt ise "Ben basketbolu Avrupa da öğrendiğim için şanslıydım" diyor.