BASKETBOL

O günlerde Galatasaray’ın basketbol şubesinin başındaki Turgut Atakol basketbol takımının o zamanki idarecisi Osman Solakoğlu’nu çağırır şöyle der:  “Osman, biz zaten on senedir şampiyon oluyoruz.  Altan bize gelirse bir on sene daha şampiyon oluruz. Muhtar (Sencer) Fenerbahçe’de takım kurmaya ve güçlenmeye çalışıyor.  Bırakalım Altan, Fenerbahçe’ye gitsin.  Biz belki kaybederiz ama Türkiye’de basketbol gelişir. Doğal olarak Osman Solakoğlu ve Galatasaray idarecileri, Turgut Atakol’a tepki verse de 1954 yılında Altan Dinçer’li Fenerbahçe ilk şampiyonluğunu kazanıyor.    

  Altyapıda antrenörlük yapmanın en zor taraflarından biri, oyuncu geliştirmeye çalışırken aynı anda maç kazanma baskısını da hissetmektir.  Çoğu zaman sonuç odaklı düşünmeye başladığımızda, oyuncuların uzun vadeli gelişimini geri plana atabiliyoruz.  Oysa genç yaşlarda önemli olan sadece maçı kazanmak değil; oyuncuların oyunu anlayan, üreten ve gelişime açık bireyler hâline gelmesidir. Bugün altyapıda sıkça gördüğümüz bazı kısa vadeli çözümler — örneğin sürekli aynı birebir üzerinden oynamak ya da fizik üstünlüğüne dayalı savunmalar kullanmak — maç kazandırabiliyor.  Ancak bunlar bazen oyuncuların karar verme, pas, spacing ve topsuz oyun gibi temel becerilerini yeterince geliştirmesine engel olabiliyor. Ben ise yıllardır daha paylaşımcı, pas ve cut temelli, herkesin oyunun içinde olduğu bir basketbol anlayışının altyapı için daha değerli olduğuna inanıyorum.  Bu düşünceyi çalıştığım takımlarda uygulama fırsatı buldum ve oyuncuların gelişimine olan katkısını yak...

  Tekrar altyapı ile çalışmaya başladıktan sonra geride kalan son dört yıl süresince oyuncularıma onlarca farklı temel teknik öğrettim, şimdi geriye baktığımda bazı teknikler için boşuna zaman harcadığımı ancak bazı tekniklerin oyuncuların ayrılmaz parçaları haline geldiğini gördüm.   Burdan hareketle  temel teknik öğretimiyle ilgili tespit ettiğim bir iki detaydan bahsetmek istiyorum.     Hepimizin bildiği gibi, bir temel teknik hareketini öğrenip maç içinde kullanabilmek için önce "savunmasız,", sonra "savunmaya karşı" defalarca tekrar etmek gerek.   Ancak, hiç aklınıza geldi mi bilmiyorum ama bazı hareketleri maç içinde kullanmak çok da şart değil.    Örneğin “yön değiştirirken topu bacak arasından geçirmek" farklı bir yön değiştirme tekniğini daha rahat yapabilen bir oyuncu için gerekmiyebilir.   Veya geriye kaçarak şut atmak” , oyuncu  kendi düzleminizde zıplayarak şut atarken iyi bir yüzde yakalıyorsa bu harekete hiç ihtiyaç  ...

, ANTRENMANLARINIZDA KULLANABİLECEĞİNİZ BAZI DRİLLER   

Altyapı basketbolu söz konusu olduğunda konuşulacak, tartışılacak yüzlerce konu çıkıyor karşımıza.  Ama gelin bugün, genelde çok yüzeysel geçiştirilen, bana göre ise bu işin kalbi olan hayati bir meseleyi masaya yatıralım.  Biraz içimizi dökelim, biraz da madalyonun diğer yüzüne bakalım. Farkında mısınız bilmiyorum ama altyapılarda öyle harika koçlar var ki... İçlerinde gencecik, pırıl pırıl, gelecek vadeden isimler de dahil.  Bu koçlar, uyguladıkları yöntemlerle ya da sahadaki hücum-savunma düzenleriyle tamamen çocukların bireysel gelişimini ön planda tutuyorlar.  Buraya kadar her şey harika, değil mi? Ama madalyonun bir de tribün tarafı var.  Maçları izleyen velilerin çok büyük bir çoğunluğu maalesef sadece tabeladaki sonuca, yani galibiyete odaklanmış durumda.  Durum böyle olunca, o idealist koçların aslında ne kadar büyük bir fedakârlık yaptığını, sırf çocukların geleceği düzgün inşa edilsin diye kendi kariyerlerini, pozisyonlarını nasıl riske attıkları...

Altyapı basketbolunda en sık yapılan hatalardan biri, profesyonel seviyede kullanılan hücum setlerinin doğrudan genç oyunculara uygulanmaya çalışılması. ( Bak;  U16 Şampiyonası  )    Oysa A takım basketbolu ile altyapı basketbolunun temel amacı birbirinden tamamen farklı olmalı.  A TAKIMLAR  A takım seviyesinde öncelik sonuç almak.  Bu nedenle hücum organizasyonları çoğu zaman oyuncuların mevcut güçlü yönlerini maksimum verimle kullanmak üzerine kurulu. Eksikleri gizleyen, artıları öne çıkaran, kısa vadede skor üretmeyi hedefleyen yapılar tercih ediliyor. Örneğin sırtı dönük oyunda etkili bir uzun oyuncuya sahipseniz, hücum düzeniniz doğal olarak onu doğru açıyla ve doğru bölgede topla buluşturacak şekilde şekilleniyor.  Perde açıları, spacing ve pas bağlantıları bu oyuncunun verimliliğini artırmak için organize ediliyor.  Burada amaç öğretmek değil, o oyuncunun bugün yapabildiği şeyi daha fazla kullandırmak. ALTYAPI   Altyapıda ise yakl...