BASKETBOL

Altyapıda basketbol eğitimi ana temel teknikler ile başlıyor ve yüzlerce farklı pozisyonu kapsıyor.  Günümüz basketbolunda öyle teknikler var ki, hem o gün, o maç için geçerli hem de genç oyuncunun basketbol hayatı boyunca kullanabileceği teknikler. Bunlardan bir tanesi de hücum faulü yaptırmak.  Genelde akıl ile gerçekleştirildiği sanılan bu teknik aynı zamanda cesaret de istiyor.  Burada önemli sorun hakemlerimizin vereceği kararlar.  Eğer karar yanlış olursa, oyuncu basketbol hayatı boyunca bu tekniği yanlış öğrenecek ve ileride kullanıp kulanmama konusunda tereddüt edecek.   

  Basketboldaki hücum düzenlerinin takımların kimyasının oluşmasında önemli rolü olduğuna inanıyorum.  Ve bu düşüncem özellikle dış oyuncular için geçerli.    Rolünü kabullenme ve top kullanma konusunda koçu ile paralel düşünen oyuncular, savunma ve diğer istatistikler için ellerinden geleni yaparken, bu konuda koçundan farklı düşünen oyuncuların isteksizlerini beden dillerinde bile görmek mümkün oluyor.   Hücumda başarılı olan onlarca yıldız oyuncu var, bunlar bu unvanı kolay kolay elde etmiyorlar, bulundukları liglerde hatırı sayılan ve kendini kabul ettirmiş ve diğer oyunculardan daha fazla ücret alan değerli yıldızlar.   Bir iki duayen koç haricinde kimse; “ben bu oyuncuyu istemiyorum!” diyecek güce sahip değil.    Ancak bu oyuncuların stilleri birbirinden farklı oluyor.  Bazıları keskin şutör, bunlar, kendilerine yapılan perdeleri en iyi şekilde kullanabiliyorlar.  Perdeyi, savunmasının durumuna göre en uygun zamanlama ile kullanıp,...

  Aklıma birçok genç oyuncunun ortak sorunu geldi.  “Şutuma güvenemiyorum!”   İsterseniz gelin, size tüm temel teknik hareketlerini de içine alacak şekilde, basketbol oyunu oynarken kendinize nasıl güvenebileceğinizi anlatmaya çalışayım.   Tıp okumamış, bir insan, nasıl beyin ameliyatı yapamaz ve “ben kendime çok güveniyorum bu ameliyatı yaparım” diyemezse, bir basketbolcu da temel teknik hareketlerini yeteri kadar çalışmadığı takdirde iyi bir basketbol oyuncusu olamaz.      TEKRARIN ÖNEMİ    Mesele, temel teknik hareketlerini doğru öğrenmek ve çok fazla sayıda tekrar etmektir.    Genelde tüm oyuncular yeteri kadar öğrendiklerini düşündükleri zaman, aynı hareketi yapmaktan sıkılırlar. Antrenörlerin büyük kısmı da bu durumdaki oyunculara yeni ve farklı hareketler öğretmeye başlar.   İşte en büyük yanlışı burada yapıyoruz; Okuduğum bir kitapta çok tecrübeli bir koç diyor ki; İlk defa NBA Playoff’larında oynayan çaylak oyuncular o...

  Bana bazı veliler diyor ki; oğlum- kızım basket hastası bu oyunu çok seviyor gece kalkıp NBA maçı izliyor.    Bu basketbolu sevmek değil, basketbolu sevmek, o maçı, başka maçları, kendi yaş gurubu da dahil tüm oynan maçları seyretmek takımların antrenmanlarına gitmek sokakta oynayanları seyretmek ve sahada gördüklerini uygulamak için bir basketbol sahası bulmak ve bunun için zaman yaratabilmektir.  Ve bunu A takım oyuncusu olduktan sonra da devam ettirmektir.  Belki duymuşsunuzdur İtalya’da doğan Kobe Braynt’ın odasında Michael Jordan’ın resimleri varmış ve seyrettiği videolardaki hareketlerini tekrar edermiş.  Kobe’nin hayali Jordan gibi olmakmış.   İşte basketbol sevgisi budur.    Çalışma ve sevgi konusunda anlaştıysak diğer konulara geçelim. 

  Bir basketbol maçı sırasında ,oyuncunun, takım arkadaşlarının, rakip savunmanın ve topun bir iki saniye sonra nerede olabileceğini tahmin edebilmesine “okumak” deniliyor.”      Okumak, saatlerce parkede ve ağılık salonunda yaptığınız bireysel çalışmaları maç içinde uygulayabilmeniz için gereken bir özellik, eğer bu konuda başarısız olursanız, daha önce yaptığınız tüm çalışmaların pek bir anlamı kalmıyor.     Bazen maçları seyrederken bir oyuncunun çok zor bir atışı sayıya çevirdiğini ancak hemen ardından çok kolay bir pozisyonu değerlendirmediğini görürsünüz.  Ve herkes bunun sebebini şansızlık olarak değerlendirilir.  Ancak genellikle o zor basketin girmesi bir şansıdır, kolay atışın kaçma nedeni ise, oyuncunun oyunu okuyamamasından kaynaklanır, o oyuncu topun kendine geleceğini, pasın şiddetini ve boş kalacağını daha önceden beklemediği için kolay atışı kaçırmıştır.    Bu özelliğin kazandırılması için, çalışmaların savunmay...

  Pick and roll Hücumun vaz geçilmez silahı olduğundan bu yana durdurmak için birçok savunma şekilleri ortaya çıktı. Hala pick and Roll sonrası kısa oyuncuya, yüksek, orta ve gerileyerek yardım ( show-up ) yapıldıktan sonra içeri devrilen oyuncuya çeşitli yerlerden yardım getirmek en çok kullanılan savunma biçimi. Son olarak da yaygınlaşan savunma türü kısa oyuncuya top tarafından yardım getirmek.  Ve zone savunma da olduğu gibi "Gözük tekrar adamına dön" şeklinde kaymayı halletmek. Bu savunmada bazen "X dediğimiz kaymalar da" kullanılıyor.  Bu savunma türüne en uygun hücum türü de, top tarafındaki oyuncuların hareketleri aşağıdaki video da bu hücumlardan bazı örnekler görüyorsunuz.

Genç milli takım antrenörlüğü yaptığım dönemde takıma sonradan dahil olan bir oyuncunun, hemen ilk beş oynamasının ardından aynı sene Anadolu Efes'de uzun süreler alması üzerine, sorduğum soruya, sevgili Aydın Örs abinin söylediği bir söz, sanırım tüm zamanlar için geçerli.  FIRSAT VERİLMEZ ALINIR    İki seneyi aşkın süredir 16-19 yaş aralığındaki oyuncular ile çalışıyorum.  Bu kısa süre içinde hem kendi çalıştırdığım oyuncular hem de rakip takımların bünyesinde bulunan oyuncuların gelişimini ve ulaşabildikleri seviyeyi görme imkânı buldum.     Büyük beklentiler ile yola çıkıp daha sonra sükutu hayale uğrayan onlarca oyuncun da durumunu üzülerek izledim.     Tabii ki her oyuncu, her birey, birbirinden farklı bu yadsınamaz ancak yaşadığım tecrübelerim vasıtası ile başarı ve başarısızlığın ortak noktalarını tespit etmeye çalışıyorum.   Başlangıçta, oyuncuların, fiziksel ve atletik özellikleri, agresiflik seviyesi, basketbol oyununa olan ye...

  Basketbolun artık tam sahadan oynandığı konusunda herkesin hem fikir olduğunu sanıyorum.   Bu tespit her hücumun yüksek tempoda oynadığı anlamına gelmiyor.   Ancak, eskiden görmeye alıştığımız, uzun boylu fazla kilolu pivotların savunma ribaundu alıp ilk pası verdikten sonra yavaş tempoda arkadan gelmesi veya atış sonrası hakeme (dinlenmek amacı ile) itirazı yüzünden geriye yürüyerek dönmesi ile pek karşılaşmıyoruz.    Hala böyle oyuncular varsa bu konuda kendimizi sorgulamalıyız.    Acaba hücumda eksik savunmaya karşı atış yüzdemiz ne?    Acaba savunmada eksik hücuma karşı avantaj ele geçirebiliyor muyuz?         

A takımlarda oynanan hücum düzenleri genelde hemen toplu veya topsuz adam yapılan perdeler ile sonuçlanıyor bu nedenle altyapılarda genç oyuncular için Motion offense uygulamanın çok daha iyi olacağını düşünüyorum.  Hemen toplu adama veya topsuz adama perde yaparak bitiriş sağlamak yerine .  Rakibi okuyarak onların reaksiyonlarına göre pas cut ve replace ile savunmanın dengesini bozmak ve ardından topsuz veya toplu adama perde yaparak bitirişe geçmek, oyuncuların oyunu daha iyi anlamalarını sağladığı gibi daha çok oyuncunun eline topun değmesi gibi bir avantaja sahip.  Tabii bu tarz hücumların zorluğu yadsınamaz.  Rakip kazanmak için kestirmeden giderken siz oyuncuyu eğitmek için işinizi zorlaştırıyorsunuz.  Bence altyapıyı üstyapıdan ayıran da bu olmalı.   

  Yaklaşık beş altı sene önce koç Krzyzewski’nin Amerika’da verdiği bir seminerin videosunu izlemiştim.   Koç bu seminerde, Amerikalı koçlara, Avrupa basketbolunu sertliğinden bahsederken, “Biz kolej Liginin sert bir lig olduğunu sanıyorduk ancak Avrupa’da hayal edemeyeceğiniz kadar sert bir basketbol oynanıyor bu nedenle hazırlık maçları için Avrupa’dan hakem getirdik” demişti.   O zaman koçun biraz abarttığını düşünmüştüm ancak bugün, koçu daha o günlerde Avrupa basketbolunun gidişatını gördüğü için tebrik etmek lazım.    Türkiye Süper Ligi, Avrupa’nın en sert liglerinden biri olduğu kesin.    Ve bu sertlik içinde kalabilecek istikrarı yakalayan Türk veya yabancı tüm oyuncular için değerli oyuncu diyebiliyoruz. ALTYAPI    Öncelikli hedefi BSL'ye oyuncu yetiştirmek olan altyapıda sert ve faullü geçen maçlardan sonra oyuncuları ve hakemleri değerlendirirken daha dikkatli olmalıyız.   Legal ve illegal sertliğin farkı o kadar azaldı ki, du...

  Bundan beş altı yıl önce günlü yürüyüşlerimi yaparken, sürekli dinlediğim basketbolla ilgili bir video serisi vardı.   Amerika’daki bir kamp, antrenmanlar dışında  sınıflarda yaptığı motivasyon konuşmalarından kesitler veriyordu.      Üç sene önce gençlerle çalışmaya başladığımda aldığım notlar çok işime yaradı ve hala da yaramaya devam ediyor.    Aşağıda aynı kampta yapılan kısa bir konuşmayı sizlerle paylaşıyorum.   Sanırım veliler de bu konuşmadan çıkarımlar yapabilir.    ŞÜKRAN DUYMAK NEGATİF DÜŞÜNCELERİ KOVAR  Genelde çoğu insan işlerin negatif yönüne odaklanır.  Her şey iyi giderken (örneğin, sağlığımız, ev yaşantımız, okulumuz, iş yaşantımız) büyük ölçüde sosyal medyanın da etkisi ile elimizdekiler bize yetmemeye başlar, daha fazlasını daha iyisini istemeye başlarız.    Kendimizi başkaları ile kıyaslayıp onların sahip olduğu bizim sahip olmadığımız şeyleri arzularız. Bu sorgulama başlayınca da bulunduğum...

Agresif olmak kolay değildir. Bağırmak çağırmak agresiflik değildir.  Savunma ve hücum tekniklerini bilmeden bilinçli agresif olunmaz.  Yaptığınız faul şekli sizin agresif ve bilinçli bir oyuncu olup olmadığınızı gösterir.  İlk faul agresifliğinizi rakibe göstermek için fırsattır ancak unutmayın hakem de buna şahit olacaktır.   Rakibin özelliklerini bilmeden agresif olamazsınız maç öncesi araştırma yapın.  (Sağa mı sola mı gidiyor. Hücum ribaunduna giriyor mu? Cut ediyor mu? Her maç kullandığı, yakın, orta, uzak atışların miktarı, serbest atış sokabiliyor mu? )  Basketbolda, top elinde olan adama geçilmeden agresif olabilmek sizin için en önemli kriterdir ve çok zordur.  Bunun için savunma feyki en önemli silahınızdır.  Topsuz adama temas ederek gitmek istediği yere zamanında gitmesine mâni olmak, onun dengesini bozmak agresif olmaktır.   Ve bunu yapabilmek çok kolaydır.    Topsuz adam hareketsiz ve işe yaramaz durumdaysa arkadaşlar...