BASKETBOL

Son iki sezon, büyük çoğunluğu 16-17 ve 18 yaşındaki çocuklarla çalıştım.   Fiziksel olarak, “altı aylık” bir sürenin bile çok büyük fark yarattığı bu kritik dönemde, iki hatta, üç senenin hiçbir farkı yokmuş gibi, sadece maç sonuçlarına ve istatistiklere odaklananları görünce gerçekten çok üzülüyorum.   Ayrıca bu yaş grupları arasındaki farkın, alınan süre ile orantılı olarak tecrübeye yansımasının da gözden kaçırılması çok üzücü.    Arada hiç bir fark yokmuş, tüm oyuncular aynı çizgideymiş gibi neticeyi konuşmak birçok oyucunun motivasyonunu düşürdüğü gibi bazen de basketbolu bırakmalarına neden oluyor.       Sanırım bu yanlış yaklaşımın nedeni, bir iki tane, üst düzey teknik yeteneğe sahip olan oyuncunun normal karşılanması ve tüm çocuklardan aynı performansın beklenmesi.   Hepimiz biliyoruz ki, geçmişte çok erken göze batan ancak kısa bir süre sonra ortadan kaybolan, buna mukabil hiç dikkat çekmeyen ancak daha sonra sivrilen birçok genç oyuncu...

Bu hücumu, bireysel olmayan hareketli hücum  (Motion Offense)   bir takım oyunu olarak tarif edebiliriz.    Bu oyun, basketbol zekâsı yüksek oyuncularla daha kolay oynanabilir.   Kendi sayısını yaratan oyuncusu az olan takımlar için ideal bir hücumdur.     Çok fazla kullanılmadığı için önlem alınması pek kolay değildir.   Bu hücumda birçok farklı pas ve birçok farklı topsuz koşu kullanılır ayrıca topsuz adam ve topa perdelerle şutlar, turnikeler yaratılır. Tüm oyuncuların arkası ve yüzü dönük hücumu için imkân tanır. Bu hücum genç oyuncuların hücum tekniklerini geliştirmeleri için idealdir.   Oyuncular, bir sonraki pozisyonda arkadaşlarını ve savunmanın hareketlerini tahmin edebildiği için daha az top kaybı yaparlar.    Bu hücum, savunmayı okuma ve yaratıcılık için çok uygun yerleşime ( speacing ) ve düzene sahiptir.             

  Özellikle maç başlangıçlarında, takımların neler hazırladıklarını anlamak çok zor olmuyor.  Hatta, iki üç maçın ardından bir takımın oyun sistemini ve savunma anlayışını da kolayca anlamak mümkün.   Takımlardan biri savunma sistemini veya hücum düzenini iyi uygularsa kazandığı ivme ile farkı açarak avantaj ele geçirebiliyor.    Devamında, rakip takımın yapacağı hamlelere de cevap verebilirse, maçın sistem sayesinde kazanıldığına şahit oluyoruz.   Ancak takımlardan biri net üstünlük sağlayamazsa ve özellikle sonlara doğru maç başa baş geçiyorsa, bu defa, farkına varmadan takımların düzenlerinden çok oyuncuların ve koçların bireysel yeteneklerinden bahsetmeye başlıyoruz işte bu durumda basketbolun farklı bir yönü ortaya çıkıyor.    Yetenek, tecrübe, pratik zekâ ve bunlardan daha da önemlisi baskıya rağmen istikrarlı bir zihinsel güç.     Böyle maçlardan sonra kimse sistemden bahsetmiyor herkes, koç ya da bir iki oyuncunun kişisel pe...

Çoğunluğu 2006 doğumlu oyuncular ile, hızlı hücum antrenmanları sonunda geldiğimiz seviyeyi genç koç arkadaşlarım ile paylaşmak istedim. Rakip çoğunluğu 2005 doğumlu olan İsrail takımı. Görüntüler maçın ilk devresinden. Maç genelinde hızlı hücum sayımız  OTUZ YEDİ iken ULAŞTIĞIMIZ SKOR DOKSAN DOKUZ

Bir takımın koçu kaybedilen maçın videosunu izlediğinde, öğrettiği (bireysel)  savunma ve  hücum tekniklerinin başarısızlığını hakem kararlarına bağlıyor ve bu teknikleri oyuncularına aynı şekilde öğretmeye devam ediyorsa bu işte bir sorun var demektir.  Özellikle BGL 'de altı aydan, üç, hatta dört seneye varan yaş farkları fiziksel olarak o kadar etkin ki, hem hakemlerin hem de koçların işlerini çok zorlaştırıyor. Sertliği küçümsenmeyecek 2. Lig'de mücadele eden bir oyuncunun, karşısında fiziği  henüz gelişmekte olan bir oyuncu gördüğünüzde bunu anlamamınıza imkan yok.  Altyapı liglerimizde oynanan maçlarda yapılan savunmaların sertlik derecesi çok yüksek.  Sert ve çabuk temasların hakem arkadaşlar tarafından değerlendirmesi de çok zor oluyor.  Doğal olarak oyunun akmasını isteyen hakemlerimiz bu sertlik dozajını kabullenince oynan basketbolun ne genç oyuncuya ne de genç hakemlere yararı oluyor. Ortaya kazananın sevinci, kaybedenin üzüntüsünden b...