PAYLAŞARAK OYNAMAK ACABA SORUNUMUZU ÇÖZER Mİ?

 

Altyapı basketbolunun birçok sorunu var.  

Bu sorunları sıralamaya başlarsak, "sonuç odaklı olmak" en başta geliyor. 

Bir taraftarın bunu önemsemesi normal ama, bence yöneticilerin ,koçların, velilerin ve çocukların kazanmaktan başka bir şeyi önemsememesi tüm sorunların kaynağı.

Bugün U10 kategorisinde bile kazanmak her şeyden önemli, kimse sahada neler olduğuna bakmıyor. Koçlar yöneticilerin baskısıyla çocukları kazanmak için zorlarken, veliler tribünde birbirleriyle kavga ediyor. 

İş kazanmaya gelince, en tecrübeli, en güçlü ,en hızlı olan, çocuklara müracaat ediyoruz ve geride kalanları ise yok sayıyoruz.

Hücumda topu eline alan tecrübeli oyuncu çembere gidiyor ve sadece atış yapmazsa pas veriyor. Savunmada ise rakip takım iki hatta üç oyuncu ile top elinde olan hücum oyuncusunun üzerine saldırıyor. 

Biraz daha organize olanlar ise, A takım setlerinde olduğu gibi oyunculara yetenekleri ile orantılı görevler veriyor. 

Genç oyuncu kendini geliştirmek yerine, kendine uygun görülmüş pozisyona sıkıştırılıyor.

Bu kaosu altyapıda her katagoride görebilirsiniz. 

Başta Hurşit Baytok gibi bir çok değerli koçumuz, bu konuyu her defasında vurgulamasına rağmen, kimse oyunun güzelliğine, oyunun akıl kısmına odaklanamıyor. 

Kazanmak ve kaybetmek ekseni içinde kısır bir döngü sürdürüyorlar. 

Altyapıda pas vermek fuzuli bir şey, çünkü pas verdiğinizde daha topu potaya atamadan kaptırma ihtimaliniz var. 

Pas verdiğinizde, diğeri kadar iyi şut atamayan bir oyuncunuzun şut atma tehlikesi! mevcut .

Bu konuyu halletmek için pres yapmak , üç sayı atmak ve zone yapmak yasaklandı ama nafile, bir türlü sonuç alınamadı.

Çözüm olduğuna inandığım bir hücum düzenini bu sene uyguladım. 

Bu düzen şampiyonluk getirmedi ama, çeşitli haftalarda ,dokuz farklı oyuncumuz, BGL liginde haftanın oyuncusu seçildi. 

Bu demektir ki dokuz farklı oyuncu, hünerlerini herkese gösterme şansını ele geçirdi. 

Yönetici memnun, koç memnun, oyuncu memnun, veli memnun,. 

Genelikle yaptıklarımdan bahsetmeyi sevmiyorum ve başkalarının görmesini ve uygun gördükleri takdirde uygulamasını tercih ediyorum.

 Ancak kadın milli takımımızın 60 sayı ortalamasını 80 sayıya çıkarmamıza rağmen şampiyonluk olmadığımız için önemsenmediğini görünce,  bu defa paylaşarak oynamanın ne kadar önemli olduğunu anlatıyorum ve anlatmaya devam edeceğim. 

Bu yönetemin altyapıda birçok sorununu çözeceğine inanıyorum.