Yıllarca Anadolu’nun çeşitli illerine giderek antrenör adaylarına kurslar verdim.
Aydın (Örs) abinin eğitim kurulunun başına geçmesi ile önemli bir reform yapıldığını net bir şekilde söyleyebilirim.
Ancak sorunları çözmek için eğitim kurulu elinden gelen her şeyi yapıyor ama seminerler ve kursların ardından, kulüplerine geri dönen genç antrenörler kısa zamanda tekrar kör döğüşünün içine giriyorlar. Ve kurulun da koçları takip etme imkânı olmadığı için, oyuncu eğitimindeki problemler hala devam ediyor.
Aslında sorun ortada; bildiğiniz gibi A takım seviyesindeki tüm oyuncuların rolleri bellidir.
(Yıldız oyuncular, rol oyuncuları vb. Gibi.)
Ancak altyapı çok farklı; takımınızda eğer çok özel bir yetenek yoksa, oyuncuların basketbol kimlikleri U16 yaşına kadar henüz belli olmaz.
Ve bu nedenle altyapılarda tüm oyuncuları kucaklayan bir eğitim tercih edilmelidir.
Ancak bazı tecrübesiz genç koçlar, kısa yoldan başarıya ulaşmak amacıyla, TV ‘de seyrettikleri A takım düzenlerini, altyapıda uygulamaya çalışıyorlar ve bu nedenle erkenden eliminasyona başlıyorlar.
Koçlar, çok erken yaşta, okul dahil her türlü kültürel aktivitede den uzak, ancak erkenden topa aşina olan oyuncuları tercih ederken, basketbola yeni başlamış oyuncuları ikinci plana atıyorlar.
Biz eski basketbolcular, çoğumuz duayen koçlar tarafından çalıştırıldığımız için, bugünki genç koçların durumunu anlamakta zorlanıyoruz.
Basketbolun değişmesi nedeniyle usta çırak metodu artık pek kalmadı. Ve çoğu koç basketbolun altyapıda da, TV ‘de seyrettikleri NBA ve Euroleague’deki gibi olduğunu düşünüyor.
Şaka değil, çok ünlü kulüplerimizin altyapı menecerleri bile, neden böyle oynuyorsunuz? diye sorunca, “bunlar ileride Euroleague de oynayacak, biz de oraya hazırlıyoruz” cevabını verebiliyorlar.
Bugün, on iki yaş grubundaki bir takımın bile, yıldızı oyuncusu ve rol oyuncuları var.
Birçok potansiyel yetenek kenarda oturuyor.
Ve kısa süre sonra basketbolu bırakmak zorunda kalıyor.
Basketbolun para dışındaki getirilerinden habersiz olan veliler ise, tribünde yumruk yumruğa kavga ediyorlar.
Neden değişmesin?
Neden, bu kadar çaba bu kadar gayret boşa gitsin diye düşünmekten vaz geçemiyorum.
Hem yarışa devam edelim hem de çocukları eğitelim, daha az kavga daha fazla saygılı ve
mücadele ....
Yorumlar
Yorum Gönder