Uzun zamandır "KEDİCAN" ile uğraştığım için bloğumla ilgilenememiştim.
Bugün sokağa çıkma yasağından da yararlanarak bir şeyler yazmaya karar verdim.
Konu; eski resimlere bakarken bir oyuncumu görünce aklıma geldi ; Genç oyunculara temel teknik öğretirken karşılaştığımız sorunlar..
Altyapıda karşılaşılan önemli sorunlarından biri; daha önce hatalı temel tekniğe alışan oyuncuların hatalarını düzeltmek.
Genelde, bu temel tekniği hiç bilmeyen bir oyuncuya kısa sürede kolayca öğretirken, yanlış öğrenenleri düzeltmek çok zaman alıyor.
Bu durumda ne yapmamız gerek ?
Eczacıbaşı genç takımında ( U18 ) antrenörlük yaparken, o zamanlar çok fazla karşılaşmayacağınız fizikte ve yetenekte üç numara pozisyonunda oynayabilecek bir oyuncumuz vardı .
Bu oyuncuyu geldiği kulüpte uzun pozisyonun da oynatıldığından, özelikle hızlı hücum sırasında koşarken topu aldığında yere vurmadan bir fazla adım atıyor ve steps yapıyordu.
Uzun süre bu hatasını düzletmek için çaba gösterdik.
Ancak bir türlü başaramadık.
Maçlarda, en az iki üç top kaybına sebebiyet veren bu hata daha sonra gençlerde Türkiye finali oynayacak olan takımımıza zarar veriyordu.
A takım için uygun fizik ve kabiliyetteki bu oyuncuyu uzun pozisyonuna kaydırmadan ve üç numarada tecrübe kazanmasını sağlamak için sorunu çözmeliydik.
Daha önce yaşadığım oyunculuk tecrübemden yararlanarak pratik bir çözüm bulduğumu hatırlıyorum.
Aşağıda anlatacağım çözüm belki tartışılabilir.
Ancak bu pratik çözüm, oyuncunun üç numara pozisyonunda kalmaya devam etmesini sağladığı ve aynı zamanda takımımıza zarar vermesini engellediği için bizim işimize yaramıştı.
Oyuncumuza, hızlı hücum sırasında kenar kulvarda koşarken topla buluştuğunda gelen pası tutmamasını, sadece iki elinin parmak uçları ile önüne yönlendirmesini ve ardından dripling ile yoluna devam etmesini söyledik.
Sonuç olarak, bu oyuncumuz A takıma çıktı ve Türkiye birinci liginin önemli üç numaralarından biri oldu ve ilerleyen yıllarda artık koşarken topu rahatça tutmaya başlamıştı…
Yorumlar
Yorum Gönder