Hızlı hücum antrenmanlarında sahada gerçekleşme ihtimali olan onlarca şeyin provasını yaparız.
Ancak biz pozisyonları ne kadar çeşitlendirsek de her yaşanan anda farklı bir şeyler olacaktır.
örneğin savunma oyuncularının pozisyonları, hücum oyuncularının pozisyonları hep değişecektir.
Bu nedenle, bu durumu tamamen kontrol altına almak için çabalamak yerine gerçekleşen olayın ne olduğunu anlamak gerek.
Belki basketbolun her anında ( set hücumlarında da ) bu durumu kontrol edebiliriz ( ben buna da karşıyım ) ancak hızlı hücum tüm sahayı kapsadığı ve herkes hareketli olduğu için her anı bilinçli olarak dikte ettirmek zordur.
Peki bu durumda nasıl bir olay gerçekleşmektedir.
Aşağıdakine yakın bir yaklaşımla çalışma yaparsanız sonuca daha kolay yaklaşabilirsiniz.
O ANDA OYUNCULARIN ZİHNİ NE DURUMDA ?
Benim tarif ettiğimi sorun benzetim modeli, kurgusal senaryoları doğru erişilebilir bir şekilde saklama yeteceğimize bağlı değil.
Benzetim modeli örtük, yani beynimizin bilip "bizim" bilmediğimiz belleğe bağlıdır.
Örtük bellek bilince ve akla kapılıdır.
Araba sürmek , golf sopasını sallamak , hatta kayalık alanlarda dolaşmak gibi eylemleri gerçekleştiren bilinçaltı , işlemlerin arkasındadır.
Benzetim teorisi "herhangi bir beceri için gerçekçi provaya dayanır " ve "eğitimlerin açıkça hatırlanıp hatılanmadığına bakılmaksızın en iyi performansın sergilenmesini sağlar."
Kurguyu deneyimlediğimizde aklımız , gerçek yaşam deneyinlerine verdiğimiz yanıtları düzenleyen sinirsel yolları beslemek için ateşlenir yeni bağlar kurar.
Donanma yöneticileri ,uçuş simülatörleri ile yapılan eğitimlerin ,yetiştirdikleri pilotlar için yeterli olup olmadığını gerçek hayatta görerek test ederler .
Sonuç gayet açıktır : Uçuş simülatörleri iş yaramaktadır .
JONATHAN GOTTSCHALL
.jpg)
Yorumlar
Yorum Gönder