ARŞİV
On, on beş yıl önce Kadın Milli Takımı antrenörüyken, Ümit Milli Takım antrenörümüzün mazereti dolayısıyla takımımızı Avrupa Şampiyonası’na götürmek zorunda kaldım.
Şampiyonayı Dördüncü olarak bitirmemize rağmen, gelen oyuncularımızın A milli takım için henüz hazır olmadıklarını görünce, hem kadın basketbolumuzda altyapının durum tespitini yapmak, hem de genç oyuncularımızı geliştirmek için yapılması gerekenler ile ilgili bazı notlar almışım.
NOTLARIM
Ümitler seviyesinde bayan basketbolu A takım düzeyine çok uzak.
Alt yapı günlerinde, gençlerin (oyunun sertliği) yetersiz fizik ve (genç kızlık) psikolojilerinin değişmesi nedeni ile çok kopma oluyor.
Netice olarak oyuncu sayısı çok az.
Antrenörler oyuncular üzerinde yeteri kadar baskı kuramıyorlar ve disiplin sağlayamıyorlar.
Aslında yapılan işe basketbol değil herhangi bir spor olarak baktığımızda, karşımıza iki türlü anlayış çıkıyor; arkadaşlık havasında oyun oynayarak eğlenmek veya katıksız eğitim ve öğretim.
Biz maalesef arkadaşlık ve eğlence bölümüne daha yakınız.
Basketbola teknik açıdan baktığımız zaman, çok karışık bir resim görüyoruz.
Temel olarak bir çıkış noktası yok.
Yapılması gerekenler:
1) Hiçbir oyuncu vaz geçilmez değildir.
2) Kurallar herkes için aynıdır.
3) Önce fiziksel güç ve dayanıklılık artırmalı.
4) Basketbol becerisi ardından gelir.
5) Fiziksel ve atletik gücü ortaya koyacak bir şablon ortaya koymak gerekiyor.
6) Teknik becerinin etkisinde kalıp yukarıdaki maddeleri umursamamak ciddi sorunlar yaratıyor.
7) Antrenörün taktiksel hünerleri, oyuncunun teknik becerisi maalesef yerimizde saymamıza neden oluyor.
Yorumlar
Yorum Gönder