Maç izlerken dikkatinizi çekmiştir, aradaki farkı kapatmak veya farkı açmak için bazı oyuncular (amiyane tabiri ile) hücumda sazı ele alıyorlar.
Böyle durumlarda rakip antrenörler, bu oyuncuyu veya oyuncuları durdurmak amacı ile önlem alıyor ve çoğunlukla en iyi savunmacısını o oyuncuya veriyorlar, bununla birlikte tüm takımın o oyuncunun yapacağı ataklara karşı uyarıyorlar.
İşte savunmanın sertleştiği ve özel önlem aldığı durumlarda, toptan kaçmayan, topu isteyen ve bitirişi yüksek yüzde ile yapan oyuncu gerçekten değerli oyuncu sınıfına giriyor.
(Bu oyuncu, rakiplerin karşı fiziksel özellikleri abartılı derecede farklı olmayan bir altyapı oyuncusuysa, büyük ihtimalle üst kategoriler için önemli bir aday oluyor)
Çünkü, bu anı ,bu senaryoyu hiçbir zaman antrenmanlarda gerçekleştiremiyorsunuz, bu atmosfer çok özel ve bu durumda antrenmanlarda çalışılanların sergilenmesi çok kolay değil.
Bence, bu oyuncudan aldığı pası yüksek yüzde ile sokan oyuncular da farklı oluyor ve her zaman değerli oyuncu grubuna giriyorlar.
Nasıl diğer oyuncu hiç korkmadan yaratıcılık becerisini kullanabiliyorsa, o da şut becerisini korkmadan kullanıyor.
Ve bu oyuncu da transfer listelerinin ön sıralarında yer alıyor.
Özellikle altyapıda bu tarz oyuncuları bulmak ve ortaya çıkarmak için uzun süre gözlem yapmak gerektiğini düşünüyorum.
Acele etmek büyük yanılgılara sebep olabiliyor.
Çünkü, bazen bu tarz oyuncu diye düşündüklerinizin cesaretleri fazla becerileri kısıtlı olurken, bazılarının da cesaretleri az becerileri yüksek olabiliyor.
İlk tarife uyanları dengelemek, ikinci tarife uyanları teşvik etmek için verilen çaba ilk başlarda dışarıdan yoruma açık olduğundan antrenörleri zorluyor.
Yorumlar
Yorum Gönder