ALTYAPININ GÖRÜNMEYEN EMEKÇİLERİ VE DEĞİŞMEYEN İLGİSİZLİK

      DOĞAN BOZVELİ (2005)   BARTU ENCÜ (2006)   ÖZGÜR CENGİZ(2005) 

         TBL ANKARAGÜCÜ      TBL FENERBAHÇE KOLEJİ       BSL TOFAŞ 

DR. NAMIK YAZLAR 

MERSİN BÜYÜK ŞEHİR BELEDİYE SPOR 

Bundan dört sene önce benim tekrar altyapıda çalışmama vesile olan sevgili Dr Namık Yazlar'la birlikte olduğumuz kısa dönem içinde, gelişimlerine şahit olduğum bu üç oyun kurucunun bir şekilde gündem olduğunu görünce böyle bir yazıyı yazmak ihtiyacını hissetim.

Neden bu çocuklar gündeme geldiklerinde, onları bulan onları yetiştiren kişilerden bahsedilmez, neden bu kişilerin çabaları takdir edilmez hala anlamış değilim. 

 

Kırk yıl boyunca basketbolun her kategorisinde antrenörlük yaptıktan sonra dört sezon boyunca BGL takımlarında görev aldım. 

Bu süreç bana, uzun zaman sonra altyapıda yaşananları yakından gözlemleme fırsatı sundu. 

“En büyük değişiklik nedir?” diye soracak olursanız, eskiye kıyasla bugün binlerce altyapı kulübünün varlığı ve on binlerce çocuğun basketbol oynamasıdır. 

Bu tablo ilk bakışta umut verici görünse de değişmeyen sorunlar hâlâ varlığını koruyor.

Ben bu kronik problemlerin tümüne değinmek yerine, ilk altyapı antrenörlüğüme başladığım günden bu yana hiç değişmeyen tek meseleye odaklanmak istiyorum: İlgisizlik.

Yaz aylarında oynanan altyapı milli takım müsabakaları sona erdiğinde, çocuklarını yakından takip eden birkaç veli hariç, altyapı konusu kimsenin gündeminde kalmıyor. Altyapı idarecileri ve antrenörleri dışında bu alana kafa yoran neredeyse kimse yok.

Oysa yayıncı kuruluşların yapacağı çok basit bir jestin bile, altyapıya emek veren kulüpleri, antrenörleri ve yöneticileri motive edeceğine yürekten inanıyorum.

Rica ediyorum:
BSL ve TBL maçlarını yayınlarken, sahadaki Türk oyuncuların hangi kulüplerin altyapısından yetiştiğini söyleyin. Yapacağınız küçük bir araştırma sonucunda ağzınızdan çıkacak üç-beş cümlenin, karşılıksız emek ve yatırım yapan kulüplere nasıl moral olacağını bir düşünün.