Genelde basketbolda şöyle bir yaklaşım var:
Antrenmanda çalıştıklarımızı maçta görmek.
Oysa bazen bunun tam tersini yapmanın bize çok farklı bir bakış açısı kazandıracağını düşünüyorum.
Maçlarda gördüklerimizi antrenmanlarda çalışmak.
Bu yaklaşım oyuncuların gerçek oyun içinde karşılaştıkları problemlere daha doğrudan çözümler üretmemizi sağlayabilir.
Ancak burada bizi zorlayacak en önemli konu :
Antrenmanlarda maç atmosferini oluşturabilmek olacak.
Çünkü maçın temposu, baskısı ve karar verme hızını antrenman ortamında yaratmak çok da kolay değil.
ÇOCUKLAR GERÇEK BASKETBOL SAHASINDA
Basketbola başlama yaşıyla ilgili birçok farklı görüş var. Ancak ben, belirli bir yaşın altındaki oyuncuların normal ölçülerde saha ve potada oynamasının çok faydalı olduğunu düşünmüyorum.
Hatta bu yaş grubundaki çocukların skor tutulan ve süre olan maçlar oynamalarının, basketboldan soğumalarına bile neden olabileceğine inanıyorum.
Tecrübelerime göre yaklaşık 100 kilo ağırlığında ve 2 metre boyundaki oyuncuların mücadele ettiği bir sahada, basketbolun teknik ve taktik gerektiren hareketlerini uygulayabilmek için çocukların en az 12–13 yaşında olmaları gerekiyor.
Elbette bu bir genelleme.
Bazı çocuklar daha erken, bazıları ise daha geç gelişiyor.
Ama burada asıl konuşmamız gereken konu yaş değil, güç ve kuvvet.
KUVVET BASKETBOLUN VAZGEÇİLMEZ PARÇASI
İstediğiniz kadar uzun boylu veya yetenekli olun;
yeterli gücünüz yoksa basketbol oynamak çok zor.
Birçok antrenör, oyuncularının teknikleri yanlış yapmasını veya taktikleri uygulayamamasını başarısızlığın sebebi olarak görüyor.
Bu yüzden de sorunun cevabını çoğu zaman yanlış yerde arıyor.
Oysa kuvvet basketbolun ayrılmaz bir parçası.
Bugün NBA dahil tüm seviyelerde oyuncuların düzenli olarak ağırlık çalıştıklarını görüyoruz.
Bu nedenle güçlenme çalışmalarına küçük yaşlardan itibaren başlamakta yarar var.
Basketbol oynamış olan herkesin bildiğine eminim:
Top ve pota gözümüzün önündeyken yaptığımız atletizm ve ağırlık çalışmaları çoğu zaman bize sıkıcı gelirdi.
Ama yıllar sonra hepimiz bu çalışmaların ne kadar önemli olduğunu çok daha iyi anladık.
Burada dikkat edilmesi gereken en önemli konu ise şu:
Çocukların fiziksel gelişimine zarar vermeyecek çalışmaları uzmanlardan öğrenmek.
Eskiden kondisyonerler olmadan da bu çalışmaları yapardık.
Merdiven çıkmak, ip atlamak, mekik ve şınav çekmek gibi çalışmaların yanı sıra:
- çizgiden çizgiye deparlar
- savunma stance pozisyonu
- kayma adımları
gibi temel kondisyon çalışmaları uygulardık.
Burada bence önemli olan şey, oyunculara şu düşünceyi kazandırabilmek:
Bu çalışmalar en az basketbol tekniği kadar önemli.
Boş zaman ve yer bulduğunuzda bu hareketleri tekrar edin.
GÖZ ARDI EDİLEN BAZI BİLGİLER
Daha önce kuvvetin öneminden bahsetmiştim.
Şimdi ise oyuncuların bu kuvveti kullanabilmeleri için gerekli olan bazı bilgi ve alışkanlıklardan söz etmek istiyorum.
Basketboldaki en önemli hareketlerden biri:
Ani durmak ve ani hareket etmek.
Bugün her seviyede hücum oyuncularının savunmadan kurtulmak için ani stoplar yaptığını ve aniden hızlandığını görüyoruz.
Özellikle küçük yaş gruplarında sıkça karşılaştığımız durumlar:
- hızlı hücumda potaya yaklaşırken dengesiz atışlar
- duramayıp düşmeler
- üst seviyelerde ise rakibe çarparak hücum faulü yapmak
Bu yüzden toplu ve topsuz ani duruş ve ani hızlanma çalışmaları çok önemli.
Antrenmanlarda yaratacağınız özel drill'lerle bu becerileri mutlaka geliştirmek gerek
DİZLERİ BÜKMEK
Bir başka kritik konu ise dizleri bükmek.
Bugün üst seviyede bu alışkanlığı edinmemiş ve bu nedenle değerinin çok altında kalmış onlarca oyuncu var.
Ne kadar güçlü bacaklara sahip olursanız olun:
- dizlerinizi bükmeden zıplayamazsınız
- hızlı koşamazsınız
- savunma kayma adımı atamazsınız
Bunun önemini göstermek için basit bir çalışma yapılabilir:
İki oyuncu alın:
- biri dizleri bükülü
- diğeri dik pozisyonda
Jump ball zıplaması yaptırın veya 3 metrelik kısa bir yarış yaptırın.
Farkın hemen ortaya çıktığını göreceksiniz.
Özellikle savunma çalışmalarında dizlerini bükmeyen oyunculara bu örneği sık sık hatırlatmak işinizi kolaylaştırıyor.
Eskiden bize şöyle bir uyarı yapılırdı:
“Pas vermeden önce telgraf çekme.”
Bugünün gençleri eminim telgrafın ne olduğunu bilmiyordur 😊
Ama anlamı şu:
Eğer pas vereceğiniz yere önce bir süre bakarsanız, savunma oyuncusu bunu anlar ve pasa mani olur.
Bu yüzden oyunculara fake sonrası pas vermeyi öğretmek gerekiyor.
İki temel pas penceresi var:
- baş üstü
- kolların altı
Yukarı fake yaptığınızda alt pencere,
aşağı fake yaptığınızda üst pencere açılır.
Bu yöntem çoğu zaman no-look pass gibi görünen fantezi paslardan çok daha güvenli.
AÇILAR
Basketbolda çoğu zaman göz ardı edilen konulardan biri de açılar.
Açılar;
- pas verirken
- cut yaparken
- perde koyarken
çok büyük önem taşıyor.
Örneğin çocuklar bir engelin etrafından geçerken doğal olarak dairesel hareket ediyorlar. ( viraj alıyorlar !!! )
Oysa dik açıyla hareket etmek:
- zaman kazandırır
- savunmanın yetişmesini zorlaştırır
Bunu göstermek için kukalarla bir parkur kurup oyuncuları yarıştırabilirsiniz.
Emin olun bu farkı görmeleri ileride çok işinize yarayacak.
TOP BEN ADAMIM ÜÇGENİ
Savunmada oyunculara öğretmemiz gereken önemli bir kavram da şu:
Sırtımız potaya dönükken topu tutuğum adamı aynı anda görüp pas çizgisinin üzerinde de elimizin olması gerekiyor.
Bunun için ;
Çocuklara iki farklı görüş biçimini anlatmak gerekiyor:
1️⃣ Rakibin forma numarasına odaklanıp sadece onu görmek
2️⃣ Rakibi görürken aynı anda topu, diğer oyuncuları ve hakemi de geniş bir görüşle algılamak.
İkinci yöntem, yani geniş görüş, oyuncuların sahayı daha iyi okumalarını sağlar.
Böylece oyuncu sadece bir forma numarasına odaklanmak yerine
başını çevirmeden tüm sahayı algılamayı öğrenir.
Yorumlar
Yorum Gönder