Dün akşam CSKA ve Fenerbahçe maçında Nando de Colo'yu izlerken aklıma geldi.
Basketbol yorumcularından ve yazarlarından pek duymadığımız ancak antrenörlerin çok sık kullandığı eski bir motivasyon şekli vardı.
Antrenörler, kadrolarında bulunan bir oyuncunun, herhangi bir nedenle, rakip takımın koçu veya önemli bir oyuncusu ile geçmişte bir sorun yaşadığını biliyorsa, o oyuncunun bu kızgınlığını motivasyon amacı ile kullanmaya çalışırdı.
Örneğin, bir anlaşamamazlık nedeniyle takımdan ayrılmak zorunda kalmış bir oyuncu eski takımına karşı oynarken kendini takımdan gönderen koçu pişman etmek için tüm gücünü ortaya koyardı.
Bu motivasyonu kullanmak o kadar yaygındı ki, daha önce hiç ilk beş çıkamamış bir oyuncunun bile sadece o maç için ilk beş çıktığını görürdünüz.
Biraz daha ileri gidersek ,geçmişte bazı antrenörlerin, maç öncesinde kendi oyuncusuna ,rakipleri ile aralarında geçen ancak çoktan unuttukları eski düşmanlıkları hatırlattıklarına şahit olmuştum.
Aslında bu anlaşamamazlıkların sadece basketbol oyunu içerisinde olması da şart değildi.
Hem ABD'de, hem de Türkiye'de böyle olaylar duyduk.
Bu oyun, her ne kadar bir takım oyunu olarak anılsa da, neticede maçların sonuçlarını değiştiren bir iki bireysel performans olacaktır.
Ve koçlar oyuncuların performansları artırmak için ellerinden geleni deneyeceklerdir.
Yorumlar
Yorum Gönder