Altyapı ile ilgilenenlerin bildiği gibi, ilk yıl Gelişim Koleji, ardından da üç yıl da Tofaş olmak üzere tam dört sezondur BGL takımı çalıştırıyorum.
Bu süre içinde elimden geldiğince A takımların oynadıkları düzenler yerine, altyapının kendine has hücum düzenleri olması gerektiğini vurgulamaya çalıştım.
Ancak altyapı takımlarına baktığımda, hala bu konuda pek bir değişiklik göremedim.
Büyük ihtimalle bu iki düzen arasındaki farkı yeteri kadar anlatmamışım.
Aşağıda göstereceğim örneklerle bu konuyu biraz daha açmak istiyorum.
ROLLER DAĞITILTIKTAN SONRA
Genellikle A takımdaki oyuncuların rolleri bellidir, bazı oyuncular bazı teknikleri başarı ile yapar, bazılarını ise çok iyi yapamaz.
Bu nedenle koçlar oyuncuların özellikleri neyse ona göre setlerini dizayn ederler.
Maç kazanmanın yolu yüzdeli hücum etmektir.
Ve koçlar oyuncularını hücumda en etkin olduğu bölge ve yerlerde oynatırlar.
Çoğunlukla A takımdaki pivotlar arkası dönük oynar ve yüzü dönük fazla şut kullanmazlar.
Yine A takımdaki oyun kurucuların arkası dönük top kullandıklarına pek şahit olmayız.
Bazı forvetler içeri dalış yapamaz, koçlar bu oyuncukları sadece sahayı açmak amacı ile dış şut tehditlerinden yararlanırlar.
Bazı oyuncular hiç perdeleme yapmaz, bazıları ise hiç perdeleme kullanmayı bilmez.
Bu saydıklarım ilk bakışta gözüken özelliklerdir, aslında çok daha fazla özellik sayılabiliriz.
Koçlar oyuncuların başarılı olduğu özellikleri kullanmak için çeşitli hücum düzenleri uygularlar.
ROLLER DAĞITILMADAN ÖNCE
Altyapıda ise durum farklıdır. Buradaki oyuncuların özellikleri henüz belirlenmemiştir.
Eğer A takım düzenlerini altyapıda uygularsanız; çocukların yeni teknikler geliştirme şansını ellerinden almış olursunuz.
Tecrübe etmedikten sonra ; dış şut atmaması gereken bir pivot oyuncu hiçbir zaman dış şut atamayacaktır.
Yüzü dönük oynamaya alışan kısa oyuncunuz hiçbir zaman arkası dönük oynama şansını yakalayamayacaktır.
Perdeleme kullanmayan bir oyuncu, ileride hiç perdeleme kullanma şansı bulamayacaktır.
Perdeleme yapmayan bir oyuncu, ileride bu tekniği uygulamakta sorun yaşayacaktır.
Kısacası tüm oyuncularınıza her bir tekniği uygulama şansı vermeniz gerekecektir.
Bu yaklaşım maç kazanmanızı zorlaştıracak sizin için ciddi bir sorun olacaktır.
Oyuncuların rollerinin belirlenmesi sancılı bir süreçtir.
Ve bu da altyapı antrenörlüğünün en zor kısmıdır.
Aşağıda; herkesin bildiği flex hücumunun altyapıda uygulanışı ve üst yapıda uygulanışının farkını açıklamaya çalışacağım.
ALTYAPI
Altyapı flex de topu her oyuncu getirebilir, herkes tüm bölgelerde oynayabilir.
Ana hareket üçlü çözülmedir.
Tüm oyuncular bu hareket sırasında kendi savunmasını ve takım arkadaşlarının hareketlerini okurken;
Rub off cut , Pindown, perdelerini yapmasını ve bu perdeleri kullanmasını öğrenir. Bu hareketlerin ardından bazen boş bir şut bazen dengesiz bir savunmaya karşı hem sırtı dönük hem de yüzü dönük birebir oynayacaktır.
Tabii bu öğrenim sırasında top kayıpları yapılacaktır. Kötü atış tercihleri olacaktır ve maalesef bu hatalar sizin mağlup olmanıza neden olacaktır.
A TAKIM
A takımda ise, topla en iyi oynayan guard topu getirir.
Pivot, yani beş numaranın yardımı ile topu dört numara alır.
Beş, bir numaraya back pick yapar ve rahatça topu alır.
Daha sonra yapılan üçlü çözülmeden sonra, eğer atış bulunmazsa, bir numara ile beş numara pick and roll oynar.
Bu durumda top kaybı en aza indirilirken, oyunun sonunda ise en iyi top hakimiyeti olan oyuncunuz ile pivotunuz pick and roll oynar.
Şimdi size yukarıdakilerden hangisi daha akıllı bir tarz desem büyük çoğunluk A takımın uyguladığını tercih edecektir.
Ancak bu durumda geç gelişen, henüz fiziksel gelişimini tamamlamamış oyuncuların yeteneklerini göremeden onları ihmal etmiş oluruz.
Böyle bir uygulamaya giderseniz ,basketbolu ve öğretmenliği kazanmaktan daha çok sevdiğiniz ortaya çıkacaktır.
Bizim de, ( özellikle son günlerde ) ihtiyacımız olan şeyin böyle bir yaklaşım olduğunu düşünüyorum.
Yorumlar
Yorum Gönder