İNSANLAR İSİMLERİNİ DUYMAYI SEVER

Antrenman ve maçlarda arkadaşlarına isimleri ile hitap etmenin ne kadar önemli olduğunu anlatan bu konuşmaya geçmeden önce aklıma gelen eğlenceli bir hikayeyi sizinle paylaşmak istedim.    

Eczacıbaşı’nda ilk sezonunu geçiren Larry Richards, takım arkadaşına maç içinde Koçun neden sürekli olarak “Larry Larry” diye seslenildiğini sorar. 

Gerçek kısa süre sonra ortaya çıkar: Aslında Batur Abi, Larry Larry değil, “Geri geri!” diye bağırıyordur.

KÜÇÜK DETAYLAR BÜYÜK FARKLAR YARATIR

Liderlik gurusu Dale Carnegie şöyle der: “Her dildeki en güzel ses, insanın kendi ismidir.” İnsanlar kendi isimlerini duymayı sever. 

Ve insanlar sizin için daha iyi oynar, sahada bilgi verirken dikkatlerini daha hızlı çekersiniz.

Altı ay önce, sadece insanların isimlerini kullandığım için bedava ya da indirimli aldığım şeyleri not etmeye başladım. 

Yıllarca bunun inanılmaz olduğunu düşündüm, sonunda “Tamam, bunu takip edeceğim” dedim. 

Restorana gittiğimde garsonun adını kullanmayı alışkanlık haline getirdim. Market kasasında ya da mağazada da insanların isimlerini mümkün olduğunca kullanıyorum. Neden? 

Çünkü insanlar kendi isimlerini duymayı sever. Bu onları özel hissettirir, insan gibi hissettirir.

Son birkaç yıldır bunu çok yapıyorum ve bazen sonunda şöyle diyorlar: “Bunu bizden say.” Ben de “Yok, ödemem lazım” diyorum. Onlar da “Boş ver, al götür” diyor. Ve bunun tek sebebi insanların isimlerini kullanmak.

 

Basketbolda da aynı şey geçerli. Sürekli “whoo whoo whoo!” diye bağırmak yerine oyuncuların ismini kullanmak çok önemli. 

İsim, birinin dikkatini hızlıca çekmenin en etkili yolu.

 

Ama önemli nokta şu: İsmi, vereceğiniz talimatın öncesinde kullanmalısınız. İşin en zor kısmı da bu.

 

Mesela siyah tişörtlü oyuncunun adı Özgür olsun. Diyelim ki Özgür çok iyi hücum ribaundu alan bir oyuncuyu savunuyor. Geri koşarken ona isimsiz şekilde şöyle desem:

 

“Hey, box out yapmayı unutma!”

 

Özgür’ün bunu duyduğunu ya da kendisine söylendiğini anladığını garanti edebilir miyim? Hayır.

 

Ama geri koşarken şöyle desem:

 

“Hey Özgür, onu box out etmeyi unutma!”

 

Bu kez kesin duyduğu şey ne olur? Kendi adı: Özgür.

 

İnsan kendi adını her zaman duyar. Üç oda ötede biri fısıldayarak dedikodu yaparken adınızı söylese hemen dönüp bakarsınız: “Ne oldu?” Çünkü isim dikkati anında toplar.

 

O yüzden sahada şöyle demek gerekir:

 

“Özgür, onu box out etmeyi unutma!”

 

Bunu yaptığınızda artık verdiğiniz bilginin oyuncuya ulaştığından çok daha emin olabilirsiniz.

 

Ama bu alışılmışın tersidir. 

Çünkü günlük hayatta genelde ismi sona koyarız:

“Bu hafta sonu ne yapıyorsun Ali?”

 

Çoğu kültürde insanlar adı sonda kullanıyor. 

Ama sahada bu işe yaramıyor. Bu yüzden kendinizi özellikle eğitmeniz gerekli.