ŞUT KAMPI ŞUT KLİNİĞİ ŞUT MAKİNESİ ŞUT

 

Son 10 yılda NBA'de üçlük yüzdesinde çok büyük sıçrama yapan oyuncular;

• Lonzo Ball çaylak sezonunda yaklaşık %30 üçlük atarken daha sonra bunu %37–38 seviyelerine çıkardı. Ancak bu değişim sadece daha fazla şut çalışmasından değil; şut mekaniğini değiştirmesinden, daha iyi şut seçmesinden ve rolünün değişmesinden kaynaklandı. 

 

• Julius Randle bir sezonda yaklaşık %28'lerden %41 seviyesine kadar çıktı. O sezon kullandığı şutların kalitesi, takım düzeni ve özgüveni de önemli etkenlerdi. 

 

•  
• Brook Lopez kariyerinin ilk bölümünde neredeyse hiç üçlük atmayan bir uzun oyuncuyken daha sonra ligin güvenilir dış şutörlerinden biri hâline geldi. Bu da tamamen rol ve oyun tarzı değişiminin bir sonucuydu. 

 

Bir oyuncunun yüzdesinin %25'ten %38'e çıkmasını etkileyen onlarca değişken vardır:

• Hızlı hücum ve yarı saha şutlarının oranı. 
• Köşe üçlüğü mü, tepeden mi kullandığı. 
• Pası kimden aldığı. 
• Savunmanın ona gösterdiği saygı. 
• Dakikaları ve rolü. 
• Fiziksel gelişimi. 
• En önemlisi de özgüveni ve psikolojik durumu.

ŞUTUMU GELİŞTİRMEK İSTİYORUM ...

Şut geliştirmek için tek bir sihirli yöntem yoktur. Oyuncuların en sık yaptığı hata, çok şut atmanın daha iyi şutör olmayı garantilediğini düşünmektir. Oysa şut yüzdesini belirleyen birçok faktör vardır.

Bence önem sırasına göre şunlar üzerinde çalışılmalı:

1. Doğru teknik
   • Dengeli duruş.
   • Ayakların doğru yerleşimi.
   • Topun doğru tutulması.
   • Akıcı bir hareket zinciri.
   • Aynı bitiriş (follow through).
2. Bacak kuvveti ve genel fiziksel gelişim
   • Güçlü bacaklar daha dengeli ve tekrarlanabilir şut sağlar.
   • Özellikle genç oyuncuların uzaktan şut atabilmek için tekniği bozmalarının en önemli nedeni yetersiz kuvvettir.
3. Temel beceriler
   • Top kontrolü.
   • Denge.
   • Ayak çalışması.
   • Farklı duruşlardan şut hazırlığı.
4. Oyun hızında çalışma
   • Sabit pozisyonda 500 şut atmak yerine;
   • Koşarak,
   • Yön değiştirerek,
   • Perdeden çıkarak,
   • Dripling sonrası,
   • Pas alıp ritim yakalayarak şut çalışılmalıdır.
5. Savunmacıyla çalışma
   • Boş şut ile maç şutu aynı değildir.
   • El gösteren, baskı yapan, temas eden savunmacılarla çalışılmalıdır.
6. Karar verme
   • En iyi şutörler sadece iyi atanlar değildir.
   • Hangi şutu ne zaman kullanacağını bilen oyuncuların yüzdesi daha yüksektir.
7. Maç analizi
   • Kaçırılan her şut incelenmeli.
   • Denge mi bozuldu?
   • Ayaklar hazır mıydı?
   • Acele mi edildi?
   • Doğru şut seçildi mi?
8. Maçta kullanılacak kadar tekrar
   • Hareket otomatikleşene kadar tekrar gerekir.
   • Ancak tekrarların hepsi doğru teknikle yapılmalıdır. Yanlış tekrar, yanlış tekniği kalıcı hale getirir.
9. Psikolojik hazırlık
   • Birkaç şut kaçırınca çekinmemek.
   • Güveni kaybetmemek.
   • Her şutu aynı rutinle kullanmak.
10. Şut makinesini doğru kullanmak

• Şut makinesi çok faydalı bir araçtır.
• Ancak sadece aynı noktadan art arda yüzlerce boş şut atmak oyuncuyu geliştirmez.
• Şut makinesi; pas temposu, farklı açılar, koşu, perde çıkışı ve maç temposu ile birleştirildiğinde gerçek değerini gösterir.

Özellikle altyapıda gözden kaçan bir nokta da şudur:

İyi şutörler sadece çok şut atan oyuncular değildir; iyi pozisyonlarda şut atan, doğru karar veren ve maç içinde ritmini koruyabilen oyunculardır.

Benim yıllardır gözlemlediğim bir başka gerçek ise şudur: Bir oyuncunun üçlük yüzdesi bir sezonda %25'ten %38'e çıkmışsa, bunun sebebi çoğu zaman sadece daha fazla şut çalışması değildir. 

Hızlı hücumdaki şut seçimleri, açık şut bulma becerisi, fiziksel gelişimi, ayak çalışması, karar verme kalitesi ve takım hücum sistemi de bu gelişimde en az teknik kadar önemli rol oynar. Bu nedenle şut gelişimini değerlendirirken yalnızca "kaç şut attı?" sorusunu değil, "o şutları hangi koşullarda attı?" sorusunu da sormak gerekir.