Çok iyi hatırlıyorum, eskiden antrenör abilerime heyecanla yaptıklarımı anlatırken suratlarında beliren gülümsemeye bir anlam veremezdim.
İyi bir şeyler uyguladığımı düşünüp takdir beklerken, bana o gülümsemenin ardından “aferin ,ama..” der , ardından oyuncularımın eksik yönlerini veya oyuncularımı maçlarda nasıl daha verimli kullanabileceğimi anlatırlardı.
Ama o günlerde elde ettiğim başarılar benim için her şeydi, aklıma üç dört sene sonrası değil ,bir sonraki yıl bile ancak sezon sonunda gelirdi.
Bazen genç antrenörlerle konuşurken kendimi aynı pozisyonda yakalıyorum, işte o zaman antrenör abilerimin basketbolu hangi pencereden gördüklerini daha iyi anlıyorum.
Geçtiğimiz hafta sonu ikincisi yapılan “BGL Dörtlü Finali” yine harika geçti , Federasyonun ve Forty Murat’ın çabalarıyla eski basketbolcuların bir araya gelmesi , çeşitli gösteriler ile organizasyonun renklendirilmesi çok etkileyiciydi.
Basketbola gelince sahada muhteşem fizikleri ile ümit vadeden geniş bir oyuncu gurubu vardı .
Ama... ( bakınız yukarıdaki girizgah.)
Çetin Yılmaz ,bir maç sırasında bana bu takımın başında başka bir koç olsaydı her takımdan 20 yerdi dedi .
Bence haklıydı.
Orhun Ene, bir maçın başında ,boylar çok uzun ama biraz sonra işler zorlaşınca iki takımda kısalacak dedi.
Ve haklı çıktı.
Bir başka tecrübeli antrenör ,ben olsaydım takım filan dinlemem oyunu sadece bu oyuncunun üzerine kurardım dedi. Milli takıma verdiği unutulmaz oyun kurucuyu hatırlayınca neden olmasın? dedim.
Şimdi keşke diğer koçların yanına gitseydim de size böyle bol bol havadisler taşısaydım
Ancak ben olaya tamamen farklı bir açıdan yaklaşacağım.
Maçlar sırasında gözlerimiz, A takıma çıkıp etkin olabilecek bir oyuncu aradı.
Belki bunun nedeni NCAA liginde, yıldız olan bir oyuncunun bir sene sonra NBA’de etkin bir oyuncuya dönüşmesi.
Belki NCAA’ da yıldız olmayan oyuncuların Avrupa liglerdeki başarılı performansları .
Ancak bazılarımız bu konuda yanlış düşünüyor ,sahada gördüğümüz çocuklar NCAA değil Amerika’daki lise takımı oyuncuları ile aynı yaşta .
Eğer aralarında Kobe gibi liseden NBA ‘ya gidebilecek bir dünya yıldızı yoksa , bu oyuncular dört senelik esas
( basketbol ) eğitimlerine önümüzdeki sezon başlayacaklar.
( Örneğin; GS Nigel Hayes 2017 mezunu , bu turnuvada yer alan 2000 doğumlu oyunculardan tam beş yaş büyük ve onu bu hale getiren, bu beş sene içinde yaşadığı tecrübeler)
Peki bizim oyuncularımız önümüzdeki dört sene süresince ne yapacaklar?
İşte aslı sorun burada başlıyor , antrenman ve bench oyuncusu olmak dışında, TBL’nin kendine has ! basketbolunun içinde ümitsizce çırpınacaklar.
Altyapı Milli Takımları başarılı olurken neden A takıma oyuncu çıkmıyor ?
Neden A takım koçları genç oyunculara şans vermiyor ? diye sızlanacağız.
Kusura bakmayın ama bizi şımarttınız . BGL harika , ama yetmez .
Bir adım daha ilerisini görmemizi sağladığı için emeği geçen herkese çok çok teşekkür ederiz.
Bekliyoruz.
Yorumlar
Yorum Gönder