ALTYAPI KOÇLUĞUNUN ZORLUKLARI

 

A takımda çalışan bir koçun misyonu sadece maç kazanmakken, altyapıda çalışan bir koçun misyonu hem oyuncu yetiştirmek hem de maç kazanmaktır diye düşünüyorum.

 

Bu nedenle, bence her iki koç da uygulamalar sırasında farklı enstrümanlar kullanmalı. 

 

OYUNCUYU OYUNA ORTAK ETMEK

 

Örneğin hücum da “Şuradan şuraya git, perdeyi kullan ve pası alınca şut at” demenin kolaylığı, “şuradan şuraya giderken, savunmanın pozisyonuna göre, iki perdeden birini kullan “demenin zorluğu aradaki en önemli fark. 

 

Çünkü ikinci harekette, oyuncuyu oyuna ortak ediliyor ve son karar oyuncuya veriliyor. 

Bu da muhtemel bir hata gelince, koçu rahatsız ediyor. 

A takımlarda karşılaştığımız; “Dediğimi yap!” ilkesi bozuluyor.

 

ROLLER 

 

 Bir A takım maçı seyrettiğimizde, sahadaki tüm oyuncuların farklı roller üstlendiğini görüyoruz.

 

Bu roller için her ne kadar fiziki özellikler ön planda olsa da, oyuncuların basketbola başladıkları ilk günden A takım oyuncusu olmaya yaklaştıkları güne kadar, dikkat çeken özelliklerine göre oluşuyor. 

 

POZİSYONLAR 

 

Kabaca, topu getiren ve genelde kısa boylu olan oyunculara bir numara, ( Larkin ) bir numaradan biraz daha uzun ve ona yardım eden, savunmada agresif olan ve şut sokabilen bir iki numara (Beabuois) hem arkası dönük hem de yüzü dönük hücum edebilen, ribaunda katlı veren uzun boylu bir üç numara, (Simon) en azından orta mesafe şutu olan ancak arkası dönük de hücum edebilen, ribaunt konusunda pivota yani beş numaraya yardım eden uzun boylu bir dört numara 

(Moerman)ve son olarak da hem savunmada hem de hücumda pota altını domine edebilen takımın en uzun boylu oyuncusu olan bir beş numara 

(Dunston) gibi..

 

Yukarıda bahsettiğim gibi, “kabaca” yazdığım bu özellikler oyuncudan oyuncuya değişebiliyor. 

 

Bazen sahada, dört numara ile aynı boyda olan bir numaralar bile görebiliyoruz.

 

OLMAZSA OLMAZ ÖZELLİKLER  

 

Ancak, bir numaranın baskıya karşı top getirmesi, eğer skorer değilse en azından asist yapması, iki numaranın ya şutör ya da agresif savunmacı olması, beş numaranın savunma ribaundu alması, pota altından sayı bulması gibi olmazsa olmaz istatistikler de var. 

 

Bugün altyapıda ilk defa antrenörlük yapmaya başlayan bir genç, daha önce tecrübeli bir koçun yanında yardımcılık yapmadıysa, takımına bir hücum seti koyarken, TV’ de seyrettiği A takım maçlarını örnek alıyor. 

 

Ancak bu durumda, A Takımlardaki oyuncuların rolleri belirlenmişken, altyapıda ki oyuncuların ideal rollerinin henüz belirlenmemiş olması, oyuncu yetiştirme konusunda ciddi bir sorun olarak karşımıza çıkıyor. 

 

Yeni başlayan bir koç için, normalde bir A takım setini iyice inceleyip oyuncularına bu seti uygulatmak oldukça kolay bir yol. 

 

Ancak pozisyonları henüz belirlenmemiş oyuncuların farklı pozisyonlarda neler yapabileceklerini görmek için, alışılmışın dışında hücum düzenleri bulamak gerekiyor. 

 

A takım setlerinde, sinyaller ile kimin ve nereden topun kullanacağı önceden takıma bildiriliyor.

 

Ancak alt yapıda, ideal bir set de, bir şablon içinde dönüp duran opsiyonları, en uygun olan oyuncunun, en uygun zamanda kullanması isteniyor.

 

Böylelikle ezbere oynamak yerine oyunu okumak gibi önemli bir meziyet geliştiriliyor.

 

Göreceli olan ve koç talimatı ile oynanmayan hücum setlerinin, genç koçların kafasını karıştırması ve onları tercih etmemeleri çok doğal.

 

Opsiyonu oyunculara bırakmak her ne kadar oyuncu gelişimi için uygunsa da, yapılacak hatalar nedeni ile maç kaybetmek ve olası. 

 

Bu nedenle genç koç için araştırma ,yaratıcılık, sabır ve planlama en gerekli özellikler. 

Altyapı koçluğu zor iş.