Alt yapı
antrenörleri çok iyi bilir ; kolları bacakları akranlarına nazaran daha uzun
olan ancak tabiri caizse üflesen düşecek gibi gözüken küçük basketbolcu
adayları vardır.
Ne
hikmetse bu çocuklara basketbol topu çok yakışır. Zaten elleri ayakları büyük
olduğu için, ileride boylarının da uzun olacağı garantidir ve bu nedenle de antrenörünün
gözü sürekli onun üzerindedir.
Yine, tesadüf müdür ? yoksa
fiziklerinin zayıflığından mıdır? bilinmez, bu oyuncuların büyük çoğunluğu
savunma yapmayı pek sevmezler, bir de ileri yaşlarda başlayacakları ağırlık
antrenmanlarını..
Basketbol
oyunculuk ve antrenörlük yaşantımda bu tarz fiziğe sahip birçok oyuncu gördüm .
Bir çoğu basketboldan istediğini bulamazken aralarından sıyrılan dört beş tanesi önemli işlere imza attı.
İşin şaşırtıcı
yanı ise, bu oyuncuların hücum güçlerinin beklenildiği gibi muazzam olmaması
,ancak hepsinin savunmacı kimlikleriyle ön plana çıkmalarıydı.
Bu
oyuncular ,zekalarını ve çabukluklarını kullanarak, özellikle tüm takımların baş
belası olan ,oyun kurucu kısaları ve dış atıcıları kolaylıkla
savunabiliyorlardı.
“BİRAZ
EKMEK YE” DEMEK ÇARE DEĞİL
Bu
nedenle ,genç antrenörlerin bu tarz oyuncuların hücum yeteneklerine ve zayıf
fiziklerine aldanarak, savunmada onlardan fazla bir beklenti içine girmemeleri
yanlış olacaktır.
Hatta bu tarz oyuncuların savunma öğretimine daha da fazla ağırlık
vermek daha akıllıca bir yaklaşım.
Elinde
bu tarz oyuncusu olan genç antrenörlere ve bu fizikte çocukları olan velilere
tavsiyem; çocukların ileride ağırlık antrenmanı yaparak güçleneceğini ve
irileşeceğini planlamak yerine, bu konuda uzman kondisyonerlerle danışarak ,
fiziki gelişimlerine mani olmadan ,çabukluklarını ve kuvvetlerini geliştirici çalışmalara başlatın.






Yorumlar
Yorum Gönder