PAS

“Topu paylaşmak” çoğu antrenörün ağzından düşürmediği güzel bir laftır ancak bunu gerçekleştirebilmek için öncelikle oyuncuların birbirlerine pas vermeyi istemesi, daha sonra da nasıl verileceğini öğrenmesi gereklidir.

Pas vermek, topu sürmek veya şut atmak gibi tek bir oyuncuyu ilgilendiren teknik değildir, 

pas kolektif oyunun başlangıcıdır.

Genelde ıskalanan diğer bir önemli konuda, pası vermek kadar pası almanın önemidir. 

Top sektirme sırasında kolaylıkla becerisini sergileyebilen bir oyuncunun, pas çalışmalarını sırasında kendini gösterebilmesi daha zordur.

Herhangi bir oyuncu çok güzel bir pas verebilir ancak verdiği pas tutulamadığı takdirde, top kaybı pası veren oyuncunun hanesine yazılır. 

Bu nedenle pas çalışmalarında sert, yumuşak, ani, yavaş gibi tarifler yapmaktan kaçınmak gereklidir. Ben oyuncularıma, zamanında verilen ve tutulabilen her pasın iyi pas olduğunu söylüyorum.

Öncelikle pas için fazladan motivasyona ihtiyacınız olacaktır, bu nedenle öğretim sırasında önce pasın önemi, daha sonra estetiği üzerinde durmanız, sonra çeşitli oyunlarla ile çalışmalarınızı süslemeniz gerekecektir. 

Geçmişte Magic Johnson gibi pas vermek isteyen hatta şut yerine pası tercih eden onlarca genç oyuncu vardı.
( BENİM DÜŞÜNCEME GÖRE "ŞIK" SIFATI BASKETBOLDA EN ÇOK PAS TEKNİĞİNE YAKIŞIR )

Pas öğretiminde, 
sabit durumdayken sabit bir oyuncuya verilen pas, 
sabit durumda hareketli oyuncuya verilen pas ve 
hareketli oyuncu tarafından hareketli oyuncuya verilen pas 
olmak üzere, zorluk derecesi artan bir sıralama vardır.

Eğer dikkatle incelerseniz, küçük takım seviyesine gelmiş oyuncuların, hızlı top sürerken uzaktaki bir arkadaşına topu ulaştırmaya çalıştıklarında, bazılarının üç adıma girerek, bazılarının ise stop yapıp adım kaybederek pas verebildiklerini görürsünüz.
Bu küçük test bile ,pas veremenin zorluğu konusunda sizlere bir fikir verebilir.

 Pas öğretimine geçmeden özellikle belirtmek istediğim konu var.

Belki de bazı koçların çok fazla kullanılmadığını düşünerek, oyuncularına çalıştırmadıkları
Baseball pas ile ilgili tarihe kazınmış iki maçı size hatırlatmakta yarar görüyorum.

Bunlardan ilki henüz Galatasaray yıldız takımında oynarken seyrettiğim ve hiç bir zaman aklımdan çıkmayan bir hikayenin sonunda verilen pas ; 1972 yılında Münih olimpiyatlarında A.B.D ile RUSYA arasında oynanan olaylı olimpiyat finalinin bitimine 3 saniye kala Ruslar Baseball pas sayesinde altın madalyaya ulaşmıştı. ( Merak edenler Bu olaylı maçın hikayesini aşağıda ikinci karedeki utube'dan izleyebilir )

MAÇIN SONUNDA VERİLEN BASEBALL PAS

Bu ilginç maçın hikayesini buradan izleyebilirsiniz.

Diğer pas ise  1992 NCAA fianlinin son saniyesinde G. Hill'in   Christian Laettner'e verdiği ve maçın sonucunu değiştiren pas.

      

G.HİLL EFSANE PASI VERMEDEN HEMEN ÖNCE

Son saniyede gerçekleşen bu palaşmayı videodan izleyebilirsiniz.

İlk bakışta çok kolay gibi gelen ancak denediğiniz zaman ne kadar zor olduğunu anladığınız bu pas'ın inceliğini ,Galatasaray'da bir dönem antrenör oyuncu olarak görev alan eski coach ve takım arkadaşım JOHN GİDDİNG' den öğrenmiştim.

Baseball pas verilirken hedefi bulmak ve istenilen sertlikte topu atabilmek için(  G. Hill 'in resimindeki gibi)   ön kol ve el aynı düzlemde olmalıdır