ALTYAPI VE VELİLER

Basketbol, altyapıda daha zevkli ancak daha zor.

Orada kazanmak ve eğitmek bir arada gerçekleşiyor. 

Ve bunun içinde koçların kafa yormaları gerek 

Amaç "Hem maç kazanmak, hem de bir değil tüm çocuklara basketbol öğretmek." 

Koçlar velilerden daha bilgili olmalı.

Koçlar, işine karışan velilere ne yapmak istediğini anlatabilmeli. 

Koçlar kendini eğitmeli, kendini geliştirmek için zaman harcamalı.

Seminerlere gitmeli ,sohbet toplantıları yapmalı. 

Kazanmak ve kaybetmek bu işin bir parçası, ancak önemli olan, bu heyecanı yaşarken, bilinçli bir şekilde eğitim vermek.

Koçlar "kazandım, kaybetim kaosunun" içinden kendi çabasıyla yetişen bir iki oyuncu ile tatmin olmamalı. 

BELÇİKA'DA YAPILAN BİR SEMİNER

İnternette ,Altyapılarda tüm oyuncuları devreye sokacak ve hepsine yeteneklerini sergileme şansını verecek, hücum düzenleri ile ilgili bir araştırma yapıyordum

Belçika'da yapılan bir seminerde Franc Allacco adlı bir Amerikalı koçun anlattığı hikaye ilgimi çekti.

Ve sizinle paylaşmaya karar verdim. 

SENİN HÜCUM SİSTEMİN ÇOK SINIRLAYICI 

Amerikalı bir çocuğun velisi, antrenörün hücum sistemini beğenmiyor ve çocuğunu o okuldan alıp başka bir okula götürmek istiyor. 

Birçok genç antrenörün şikayetçi olduğu bir konu.....

( Demek ki, sadece bizim basketbolumuzda olan bir şey değilmiş. Basketbolun beşiği Amerika'da da böyle şeyler oluyormuş... )

Franc Allocco, high school takımlarında çalışmış tecrübeli bir koç. 
Sezon başında bir oyuncusu, babasının onunla konuşmak istediğini söylüyor ve Franc çocuğun babasını arıyor . 

Baba oğlunu bu okuldan alacağını ve başka bir okula götüreceğini söylüyor.

Sebep olarak da, basketbol takımının uyguladığı hücum sisteminin son derece sınırlayıcı olduğunu ve bu düzen içinde çocuğunun yeteneklerini gösterecek fırsatı bulamadığını söylüyor.

Koç bunun üzerine veli ile spor salonunda bir buluşma tertipliyor. 

Ve orada, kendi sistemine göre, bir oyuncu karşı sahaya geçer geçmez , ( top ile veya topsuz olarak ) yapabileceği 9 farklı hareketi gösteriyor. 
Ve bunları yaptığı takdirde çocuğunun yeteneklerini rahatlıkla gösterebileceğini anlatıyor. 

Ardından "sizin oğlunuz bunların hiç birini yapmıyor ve o nedenle gitmek istiyor",

Ve " başka bir yerde ,sadece yapabildiklerinin ardına SAKLANABİLECEĞİNİ düşünüyor" diyor.

Eğer burada kalırsa hepisini ( saymış olduğu dokuz pozisyonu ) öğreneceğini ve üç sene sonunda çocuğun çok farklı bir duruma geleceğini anlatıyor. 

Her zamanki gibi motivasyon hikayesinin sonu mutlu bitiyor.

BİZİM DÜNYAMIZ

Bu yazıyı okuyunca, becerikli oyunculardan yaralanmak için topu sürekli olarak aynı oyuncuya verip ,adamını geçmesini isteyen ve bu arada diğer çocukları unutan koçları hatırladım. 

Sanırım " top şu oyuncunun eline daha az değiyor" diyebilmek için koç olmaya gerek yok. 

Veliler de basketbolu böyle görüyor ve kendi çocuklarının daha çok topla oynamasını istiyor. 

Ama onlar basketbolun diğer unsurlarını bilmiyorlar.

Koç ile bir velinin basketbol bilgisi arasında fark olmalı . 

Koç velilere ne yapmak istediğin anlatabilmeli,tüm oyuncularına neler öğretmek istediğini ve ilerisi için planlarını... 

"Senin oğlun -kızın- çok yetenekli." "Bu sene kesin şampiyon oluruz" gibi, hamasi  sözlerle yola çıkarsanız muhakkak bir yerlerde takılırsınız.

Velilerle böyle bir konuşma yapabilmek için de, bol bol araştırmanız ve basketbol ile ilgili derin bilgilere ulaşmanız lazım.   

Ve bir de bu konuşmayı yaparken ,oynadığınız maçları kazanmanız gerekiyorsa, herkesten çok daha fazla çalışmalısınız. 

"Veli, veliğini bilsin, ben koçum" dediğiniz zaman, bilgisizliğinizi saklıyormuş şüphesi oluşur. 

Benden söylemesi.