Bu gün basketbolda ,çoğumuzun üzerinde durmadığı bir sorun var, yıldız oyuncu ile koç ilişkisi.
Phil Jackson Chicago’ya gelmeden Michael Jordan henüz şampiyonluk yüzüğü takamamıştı , Kobe şampiyonluk yüzüğünü yine Phil Jackson ile taktı.
Peki neydi bu işin sırrı ?
Her ne kadar basketbol bir takım sporu olsa da, hem oyuncular arasında ,hem de koç ve takımın lider oyuncusu arasında gizli bir mücadele vardır.
Eğer liderliği ele geçirmiş koçları bir tarafa koyacak olursak, başarıya giden yol liderlerin birlikte hareket ederek, takımlarının !
"Bir ahenk içinde oynamasını sağlamaktır."
Bu mücadeleyi altyapılarda artıya çevirmek koçun elindeyken
NBA ‘de ibre oyuncudadır.
MAÇIN SON MOLASI
Maçın son molasında mükemmel bir oyun çizip bir oyuncunuza kolay bir basket attırmak sizin ne kadar iyi bir koç olduğunuzun göstergesidir.
Maçın sonlarında, topu bir oyuncunuzun birebir ile kullanmasını istemeniz ve bunun gerçekleşmesi , sizin ne kadar iyi bir koç olduğunuzun ve o oyuncunun ne kadar güvenilir olduğunun göstergesidir.
Hepimizin yakından tanıdığı Petar Naumoski’nin son saniyelerde yaptığı liderlik, Aydın Örs’ün liderliği ile birleşince ortaya unutulmayacak başarılar çıkmıştır.
Yakın geçmişte Bobby Dixon’un bireyselliği Ufuk Sarıca’nın Scottie Wilbekin’in bireyselliği David Blatt’ın takımlarını başarıya taşımıştır.
Bu sebeple sahadaki lider ile sahanın kenarındaki liderin birbirine güvenmesi çok önemlidir.
Artık içinde bulunduğumuz süreci göz önüne alırsak alt yapıda bu durum çok daha önemli bir hal aldı.
Bizim rol oyuncularına değil, özgüvene sahip yıldızlara ihtiyacımız var .
Yorumlar
Yorum Gönder