Immanuel Kant'ın eğitim ile ilgili fikirlerini paylaştığım posta beklemediğim bir ilgi olunca .
Detaylı bir şekilde çocuk eğitimini ele alan Jean Jacques Rousseau'nun ünlü "Emile" adlı kitabından kısa bir bölümü paylaşmak istedim.
Öğrencilerinizin, sürekli sizi dinlemesini istersiniz.
Onları buna ikna etmeye çalışırsınız.
Bunu yaparken bazen güç kullanıyor bazen de vaatlerde bulunursunuz.
Hem çıkarlarını düşünen hem de baskıdan korkan çocuklar size inanıyor gibi yaparlar.
İyi bilirler ki boyun eğmek yararlarına olacaktır.
Baş kaldırma zararlarına olacaktır.
Sonunda ne olur ?
İlk önce ,duyumsamadıkları görevleri kendilerine yükler, size cephe almalarını sağlar, sizi sevmelerini engellersiniz.
Hediye koparmak veya cezalandırılmadan kaçmak için sahtekar olmayı öğretirsiniz.
Gizli bir şeyi ,bilinen bir şeyle saklamaya alıştırır ve böylece ,sizi art niyetli kullanmalarını öğretirsiniz.
Onların oluşan kişiliklerini tanıyamazsınız .
Hem sizi hem de diğerlerini yalanlarla kandırmaya ortam hazırlarsınız.
Öğrencinizi yaşına göre eğitin.
Her ne olursa olsun ona emretmeyin.
Hatta üzerinde otorite kurulma duygusunu bile duyumsatmayın.
Sadece kendisinin zayıf sizin güçlü birisi olduğunuzu bilsin .
Sizin durumunuzla, onun durumu söz konusu olduğunda ,sizin durumunuza gereksinim duyduğunu bilsin.
Kendisini tutan fren güç değil erk olsun.
Sakınması gereken bir şeyi kendisine yasaklamayın.
Kayıtsız şartsız yapmasını engelleyin.
Kendisine vereceğiniz şeyi koşulsuz verin.
Kıvanç duyarak verin . Nefret ederek reddedin.
Bütün reddetme daha sonra yerine getirilmemelidir.
“Artık kalmadı “ sözcüğü yalan olduğuna inanmadığı sürece , çocuğun asla karşı koyamayacağı bir yanıttır.
En kötü eğitim , çocuğu kendi istekleri ile sizin isteklerinizin arasında bırakmaktır.
Çocuğa sözlü olarak eğitim verilmemelidir , onu eğitecek tek şey, deneyim olmalıdır.
İlk eğitim , demek ki tamamen olumsuz olacaktır.
Çocuğa özgü yapıyı ortaya koymada ,doğa dikkatle izlenmelidir.
Yorumlar
Yorum Gönder