AYAK OYUNLARI

Pete Newell  1915-2008 yılları arasında ABD’de yaşamış çok ünlü bir basketbol adamıdır. Newell her yaz,  aralarında Shaquille O’Neal, Hakeem Olajuwon ve Bill Walton gibi dünyaca ünlü NBA pivotlarının da katıldığı kamplar düzenlemiş ve bu kamplarda temel teknik dersleri vermiştir.

Pete Newell bir kampının açılış konuşmasında, maçta en fazla süre alan oyuncunun, topa en fazla dört dakika sahip olabileceğini ve bu sırada ellerini kullanması gerektiğini ancak sahada yer alan bütün oyuncuların maç boyunca ayaklarını kullanma mecburiyetinde olduğunu söyleyerek, basketbolda ayak oyunlarının önemini vurgulamıştı.

Ayak hareketleri gerçekten basketbolun en önemli parçası, kötü bir pasın veya kötü bir atışın nedeni çoğu kez yanlış adımlama veya yanlış stop nedeni ile olur. Ayak hareketlerini doğru öğretmek için sıkılmadan defalarca tekrarlamak gerekir.

Ayak hareketleri çalışmalarına başlamadan önce oyunculara  “DİZLERİ BÜKEMENİN “ ne denli önemi  olduğunun öğretilmesi gereklidir. 

Çoğu oyuncu ve koçun başlangıçta fazla önemsemediği bu basit hareketin sadece savunma değil aynı zamanda hücum performansını da etkilediğini tecrübelerime dayanarak söyleyebilirim.

Galatasaray yıldız takımında oynarken kısa bir süre bizi A takım antrenmanlarına alan efsane antrenör Cavit Altunay’dan dizleri bükmenin ne derece önemli olduğunu öğrenmiştim. Belki bu nedenle uzun mesafede çok süratli olmamama rağmen, kısa mesafede patlayıcı gücümü iyi kullanarak hızlı ve etkin bir guard olmayı başardım.

Maç içindeki birebir pozisyonları izlerseniz, hücumda top sürme hakkını kullanmamış olan oyuncular eğer karşısındaki savunma dizleri bükecek zamanı bulamazsa tek bir dripling ile kolayca rakibini geçebilir. 

Bunun yanı sıra iyi savunmaların, rakip oyuncunun hücuma başlamadan önce dizini bükmesine fırsat vermeden ona iyice yaklaşarak (içine girerek ) hücum etmek  yerine topu saklamaya mecbur eder.

 Uzun oyuncuların özellikle hızlı hücum sırasında, tepede (Faul çizgisinin üzerindeki yayın üzeri ) pas aldıktan sonra, içeriye ani dalışlarında (fazla adım atarak) steps yapmalarının en önemli nedeni, topu aldıklarında dizleri bükememeleridir.

 Eczacıbaşı genç takımını çalıştırırken daha önceki kulübünde pivot oynayan ancak bizim takımda üç numara oynayan çok başarılı bir oyuncum vardı daha sonra birinci ligde yıllarca mücadele eden bu oyuncu küçük yaşlarda diz bükme alışkanlığı kazanmadığı için hızlı hücum sırasında bu sorunu yaşardı.

Çok çalışmamıza rağmen bu kötü alışkanlıktan vaz geçemediği için bu sorunu, gelen pası tutmadan, topu yere yönlendirmesi ile çözebilmiştik. 

Bu alışkanlığı küçük yaşta kazanmayan oyunculara daha sonra öğretmenin neredeyse imkânsız olduğunu belirtmemde yarar var, basketbola yeni başlayan tüm oyunculara bu alışkanlığın muhakkak kazandırılması gerekli.

Antrenmanlarımda dizleri bükülü durumda olmanın avantajlarını küçük oyunculara şöyle bir örnekle anlatıyorum; 

tüm oyuncular bir daire yapıyor ve ortada biri dizleri bükülü, diğeri bacakları düz durumda olan iki oyuncum yan yana duruyorlar. Daha sonra benim komutumla bu iki oyuncu aynı anda zıplıyor oyuncularıma hangisinin daha önce zıpladığını ve en yüksek noktaya çıktığını soruyorum. Zıplamak için daha önceden dizlerini bükmüş olan oyuncunun daha erken yükseldiğini tüm oyuncularım görebiliyorlar.

İkinci örnekte ise aynı durumdaki oyuncular, komutumla iki metrelik bir yarış yapıyor, kazanan yine daha önceden dizleri bükülü durumda ki oyuncu oluyor. 

Bu küçük gösterinin ardından tüm ikazlarımın daha etkili olduğunu söyleyebilirim.

Diğer önemli tespitim ise eller ile ilgili, doğru pas, şut, top sektirmenin ortak noktası her zaman ortadaki üç parmağımız ile topu itmektir. 

 Baş parmağımız ve küçük parmağımız ise sadece topun dengede kalması için yardım eder. 

Eminim birçok koç oyuncusuna özellikle şut atarken avuç içinin topa değmemesini ikaz ediyordur bunun yanı sıra, top sürerken, pas verirken ve şut atarken parmakların görevlerini oyunculara anlatmak işe yarayacaktır.