İlk
antrenörlük yıllarında katıldığımız seminerlerde arka sırada oturup, oyuncu velisi
ile yaptığı kavgayı veya son yıldız maçında hakemin verdiği haksız karar
yüzünden nasıl yenildiğini anlatan antrenör arkadaşa, neden dinlemiyorsun diye sorduğumuzda
gelen cevap aynıydı,
“Boş ver hep aynı şeyler , zaten ben hepsini biliyorum...”
gelen cevap aynıydı,
“Boş ver hep aynı şeyler , zaten ben hepsini biliyorum...”
O
zamanlar öğrenmeye çalışanlar ile, hiç çaba göstermeden antrenör kartı almanın
peşinde olanlar birbirine karışmış vaziyetteydi .Futbol ve Hentbol gibi ”bir de
basketbol antrenörlük kartım olsun” diye gelenler bile vardı.
Hala bu
kafada olanlar varsa ,bu kısa hikayeyi onlara ithaf ediyorum;
Bu
yazıyı sanırım yaklaşık on sene önce okumuş ve biraz geçte olsa oyunculuk
yıllarında benim ve birçok arkadaşımın yaz antrenmanlarında yaşadığı bir problemin cevabını öğrenmiştim.
Bill
Walton anlatıyor ; “Duayen antrenör John Wooden’ın çalıştırdığı UCLA ‘ya
transfer olmuştum ve ilk antrenmana biraz erken gitmiştim.
Soyunma odasında benim gibi takıma yeni gelen
bir oyuncu ile birlikte oturmuş ayakkabılarımızı bağlarken ,koçun nasıl biri
olduğunu birbirimize soruyorduk.
Aniden
kapı açıldı ve John Wooden içeri girdi ve bize yaklaştı. “ Hoş geldiniz” dedi ,yanımıza
oturdu. Ardından ayakkabılarımızı çıkarmamızı istedi, çok şaşırdık ancak hemen
çıkardık , şöyle bir ayaklarımıza baktı ve “böyle çorap giyilmez eğer bu
şekilde antrenmana çıkarsanız ertesi gün tüm tabanınız su toplar ve antrenman
yapamazsınız” dedi.
Ve önce ayakkabılarını ardından da çorabını çıkardı . ilk olarak çorabın ön kısmını eğri büğrü parmaklarına yerleştirdi ,ardından topuk kısmını
özenle oturtarak çorabını dikkatli bir şekilde yukarı çekti.
Böylece
John Wooden’dan ilk dersimizi almıştık.
Kurs
için irtibat ;
cakdag6@yahoo.com






Yorumlar
Yorum Gönder