Takım oyunu ve birebir ile ilgili bir yazı.
Savunmanın gayesi, hücumda yardımlaşma diyebileceğimiz, pas kat ve perdelemeleri savuşturup kalan az süre içinde oyunu doğru eşleşmede kalan oyuncuların birebirlerine bırakmaktır.
Doğru eşleşme derken, birebirde savunmanın avantajlı olduğu ve maç başlangıçlarındaki eşleşmelerden bahsediyorum.
Hücumun gayesi ise, önce pas kat ve perdelemeler ile (set ) kolay bir sayı bulmak, eğer bunu başaramadıysa kalan az süre içinde avantajlı olduğu eşleşmeyi avantajlı bölgede birebir bırakmaktır.
Genellikle kırılma anları veya başa baş geçen maçların sonlarında, takımlar daha önce bahsettiğim pas, kat ve perdelemeleri ( setleri ) elemine ederek, uygun oyuncunun uygun yerde topla buluşmasını sağlayıp birebir vasıtası ile sayı bulmasını tercih eder.
Bunun sebebi, paslaşma sırasında henüz potaya top atmadan top kaybı ihtimalinin olmasıdır.
Diğer bir nedeni de, koçun istediği oyuncunun topu kullanmasını tercih etmesi olabilir.
Molalarda çizilen oyunlardan başka , bazı takımların bu tarz durumlarda kolay basket bulmak için daha önceden hazırladıkları, bir iki paslı kombinasyonları olabilir.
Ancak bazı koçlar ellerindeki lider oyunculara güvenerek, bu tarz kombinasyonlar yerine onların birebir özelliklerini tercih eder.
Kırılma anlarında normal set oynamanın riskli olduğundan bahsetmiştik .
Bu durumda, oyuncularına güvenen ve onların özelliklerinden yaralanan koçlardan kombinasyon yapmalarını beklemek ne kadar yanlışsa, kombinasyon yapmaya alışmış koçlara “ver topu şu oyuncuya bırak tepeden birebir hücum etsin” demek de o kadar yanlıştır.
Yorumlar
Yorum Gönder