J. HARDEN /B. GÖZENELİ / A. SHEVED/ J. LANDESBERG / K. MITCHELL
BGL LİGİNDE 12 MAÇ SONUNDA 24.5 SAYI ORTALAMA İLE BİRİNİCİ DURUMDA YİNE AYNI TAKIMDAN İKİ OYUNCU EN ÇOK SAYI ATAN ON OYUNCU ARASINDALAR
Hiç takımınızda oynayan veya taraftarı olduğunuz takımın oyuncularını sınıflara ayırdınız mı ?
Örneğin sayı yapmak konusundan yola çıkalım;
İyi gününde, çift haneli rakama ulaşabilen kaç oyuncunuz var ?
İyi gününde, yirmi sayıya ulaşan oyuncunuz var mı?
Takımınızda her maç çift haneli rakama ulaşan kaç oyuncunuz var ?
Her maç yirmi sayının üzerinde sayı bulan oyuncunuz var mı?
Final niteliğindeki maçlarda her defasında yirminin üzeri veya çift rakama çıkan oyunculara sahip misiniz ?
Kendi takımınız veya taraftarı olduğunuz takım için böyle bir araştırma enteresan olabilir.
Yukardaki sorular Marcus Thompson'un , NBA'deki yıldız oyuncuları katmanlara ayırması ile ilgili bölümünden esinlenerek ortaya çıktı .
KATMANLAR
Birinci seviye ; örneğin 30 sayı yapma kapasitesine sahip çok sayıda oyuncusu olan takımlar vardır ama yine de bu her zaman gerçekleşmez.
En uygun ortamlarda bile herkes takımı adına 30 sayı kaydedemez .
Ama karşılarındaki savunma kötüyse , şutları güçlüyse ya da havaya girdilerse , görkemli bir gece geçirebilecek kadar iyi bazı oyuncular vardır.
İkinci seviye , iyi bir savunma karşısında 30 sayı atabilen kalibredeki bir oyuncu olmaktır.
Savunmada fazla hata yapmayan takımlar karşısında bu kadar üretken olabilecek pek fazla oyuncu yoktur.
Üçüncü seviyedeki oyuncular , bu iyi savunmalar özellikle onu durdurmaya odaklandığında bile üretken olmayı başarabilirler.
İstatistik raporunun bir oyuncunun güçlü yönlerini etkisiz kılıp zayıflıklarından yararlanmaya dayandığı bir durumda bile takımı sırtlamak , inanılmaz bir ustalık gerektirir.
Ama bir seviye daha vardır :
İyi savunmaların sahaya özellikle kendisine odaklanmış olarak çıktıkları ve bir diğer düşmanın yani beklentilerinin de mevcut olduğu büyük maçlarda dahi üretken olabilen oyuncular .
Play-offlar gibi, baskının inanılmaz seviyelere ulaştığı maçlarda çok az oyuncu kendisinden beklenenden fazlasını ortaya koyabilir.
Seçkin oyuncular , üstün yeteneklerini istedikleri zaman yardıma çağırabilenlerdir.
Son 15 -20 yılda NBA’in en iyi takımları , en yüksek seviyede oynayan en az iki , genellikle üç oyuncuya sahip olmuştur.
Miami Heat , LeBron James, Dwyane Wade ve Chiris Bosh’a sahipti. Hepsi 3. Seviyedeki oyunculardı.
Spurs’te Tim Duncan, tony Parker ve Manu Cinobili vardı.
Lakers’da Kobe Byrant, Shaquille O’Nail , daha sonra Byrant ve Paul Gasol vardı.
Celtics’de Paul Pierce, Kevin Garnet ve Ray Allen vardı.
Kyrie Irwing en büyük sahnede, yani play-offlarda bu çeşit bir üst seviye oyuncuya dönüşebildiği için Cavaliers bir şampiyonluk kazandı.
Clippers yıllarca bu oyunculardan ikisine sahip olmasına rağmen üçüncüsüne ihtiyaç duydu.
Bu yüzden Paul Pierce’in düşündükleri o adam olmadığını görür görmez Durant'ın peşine düştüler.
Pacers’in üst düzey Payl George, üst seviyelere ulaşacağı yönünde ışık veren yıldızı ise Myles Turner’di.
Ve Washington’da John Wall , New Orleans’ta Anthony Davis gibi oyuncular , yönetimleri onlara destek olacak bir ya da iki üst seviye oyuncu bulana kadar , yalnız kalan yıldızlar olarak kendilerini tüketiyorlar.
Yorumlar
Yorum Gönder