Bugün basketbola yeni başlayan çocukları çalıştıran genç bir koç ile sohbet ettik.
Bana çalışmalara önce dripling, daha sonra turnike atışı ile başladığından bahsetti.
Ben ona, dripling yerine pas ile başlamasının daha iyi olacağını söyledim.
Pas ile çalışmalara başlamanın, takım olmak için atılacak ilk adım olduğunu düşünüyorum.
Ancak pas, dripling gibi değil. Çalışmak için sadece bir top yeterli olmuyor; mutlaka bir arkadaşa ihtiyaç var.
Pas vermek ne kadar önemliyse pası tutmaya çalışmak da o kadar önemli. Ve bunun için özel bilgiler vermek gerekli.
Genelde pas denilince hemen aklımıza iki el ile göğüs pası, baş üstü pas, yere çarptırılarak pas veya tek el paslar geliyor.
Ancak pas öğretiminde üç temel aşama olduğu pek aklımıza gelmiyor.
Pas öğretiminde önce iki oyuncunun da sabit olduğu paslaşmalar, sonra bir oyuncunun sabit, diğer oyuncunun hareketli olduğu paslar ve ardından en zor olanı, iki oyuncunun da hareketli olduğu paslar geliyor.
Genelde “Haydi, paslaşarak karşıya gidin ve turnike atın” beklentisi, basketbola yeni başlayan çocuklar için çok zor oluyor. Bu da bazen antrenörlerin çocukları beceriksizlikle suçlamalarına neden oluyor.
Oysa aşağıdaki sırayla ilerler ve buna uygun paslaşma çalışmaları uygularsanız işiniz çok daha kolaylaşır:
a) Sabit durumda paslaşmalar
b) Pas verip cut ederek top almak
c) Paslaşarak sahayı geçmek
Yorumlar
Yorum Gönder