KUYU

Eğer A takım düzeyinde "ciddi bir lig"de ve ciddi bir takımda koçluk yapıyorsanız sizin için en kritik süreç yedinci veya sekizinci haftadır. 

Son zamanlardaki yazılarımın büyük çoğunluğu altyapı üzerineydi. 

Bu akşam puan durumlarına bir baktım ve  ortlama olarak yedinci haftaya  gelindiğini gördüm.

Ve farklı bir konu aklıma geldi. 

Bu yazı  ne veliler ne de genç koçlara. 

Bu yazı uzaktan bakıldığında her şeyin çok kolay gözüktüğü , dost sohbetlerinde kolayca yerden yere vurulan A takım antrenörleri ile alakalı. 

Belirli bir sürenin üzerinde koçluk yapan herkes bu kuyunun içine  düşmüştür. Ama kaç tanesi , kaç defa  içinden çıkmayı başarmıştır buna cevap vermek zor. 

Hayal edin mağlubiyete tahammülü olmayan bir takımınız var.  Ve son oynadığınız üç dört maçı  şansız bir şekilde kaybettiniz . 

Önce, hadi canım büyütecek bir şey yok  iki tanesinde gayet iyi oynadık hatta son saniyede tesadüfi atışla kaybettik , netice olarak bu basketbol, böyle kazalar her zaman olabilir diye düşünüyorsunuz.  

Ancak siz böyle düşünceler içindeyken takımınızın dipsiz bir kuyunun içine yuvarlanmaya başlamıştır bile. 

Oyuncular , önce en yakın arkadaşlarıyla daha sonra yönetim kadrosunda samimi olduğu kişilerle “ama abi...” diye başlayan cümleler kurmaya başlamıştır. 

Ekibin içindeki zayıf halkalar yavaş yavaş sorunu üçüncü kişilere anlattıkça negatif elektrik hızla yayılmaktadır.

Durumun ne derece ciddi olduğunu anladığınız an  , daha önce soyunma odasında sizi dinlerken gözünüzün içine bakan oyuncuların artık gözlerini sizden kaçırmaya başladıkları andır. 

Kredinizin tükenmeye başladığı bu süreçte bu nahoş durumdan kurtulmak için çabalarsınız, ceza antrenmanı , fazla dinlenme , maddi ceza vs. bildiğiniz her yolu denersiniz ancak heyhat, sorun gittikçe büyümektedir. 

Hem oyuncu hem de antrenör olarak bu durumu daha önce birkaç defa yaşadığımı hatırlıyorum ancak antrenör olarak yaşadıklarımdan  bir tanesini unutmam mümkün değil. 

Yukarıda bahsettiğim gibi kuyunun dibine yaklaşırken herkesin size karşı olduğu bir dönemde , size hala saygı duymaya devam eden bir oyuncunun  saha içinde liderliği ele alarak kazandırdığı bir maç sayesinde .. 

Kötü günde saygı duyulacak bir şeyler yapmak ne kadar da romantik geliyor kulağa.. ama hala inananlar var ve pek ala  da işe yarıyormuş.  

Ancak daha da önemlisi  olayı atlatıp her şey normale döndükten sonra daha önce sizi kuyunun dibine itmeye çalışan insanların reaksiyonları.

Ama bunu da çok abartmamalı artık böyle şeyler çok normal karşılanıyor.