Bugün, altyapı basketbolunun en ciddi sorunlardan biri henüz yeterli güce sahip olmayan oyuncuların maç yapması.
Fiziki gelişimi bitmemiş bile olsa yeterli güce sahip bir oyuncunun kendinden büyük oyuncular ile oynaması sizce ne derece doğru ?
Yaşı küçük bir oyuncunuz, diğer oyuncular karşısında fizik olarak ezilmiyor ancak bilgi ve beceri konusunda eksik kalıyorsa, sizce oyuncunuz bu durumdan nasıl etkilenir?
Sizce küser ve basketboldan soğur mu ?
Yoksa, kendini ezen oyuncularla başa çıkmaya mı çalışır ?
Bu durumun tamamen oyuncunun psikolojisi ile ilgili olduğunu düşünüyorum.
Örgütsel psikoloji ve İnsan davranışlarında uzman olan R. Giphart ve M.V. Vugt'ın Uyumsuzluk adlı kitabında şöyle bir paragraf var;
"Günümüzde çocuklar farklı yaş guruplarından çok kendi yaşıtlarıyla çevrelenmiştir.
Bu durum çocukların kendi aralarında daha fazla rekabet, stres ve mücadeleye yol açtığı gibi öğrenim sürecini de olumsuz etkilemektedir.
Rol model olarak gördükleri yetişkinlerden ,özellikle yaşı büyük olan çocuklardan birtakım şeyler öğrenebilecek çocukların günümüz sisteminde özelikle kendi yaşıtlarıyla, yani bugün ve gelecekteki rakipleriyle iletişim halinde olmaları, bizim düşüncemize göre toplumu daha hırslı ve bireysel yapmaktadır."
O zaman altyapı antrenmanlarımızda büyükler ile küçükler kategorisini karıştırıp daha özgür bir eğitim modeli tasarlarsak nasıl olur ?
Örneğin ,küçük takımdan minik takıma, yıldız takımdan küçük takıma, ya da genç takımdan yıldız takım antremanlarına beşer oyuncu katılsa nasıl olur ?
Yazı fazla uzamasın diye eskiden altyapı liglerinde uygulanan bir kuraladan bahsetmedim ;
Eskiden yaşı ne kadar küçük olursa olsun oyuncunuzu bir üst kategoride oynatıysanız o oyuncu artık kendi yaş kategorisine dönemezdi.
Henüz iki sene genç takımda oynama şansım varken, iki yıl öncesi A takıma çıkarak bu hakkımı kaybetmiştim.
Kötü mü oldu diye sorarsanız, size genç takım arkadaşlarımdan hiçbirinin A takıma çıkmadığını söyleyebilirim.
Yorumlar
Yorum Gönder