Bazıları lider doğulur, bazıları da sonradan da lider olur derler.   Açıkçası sonradan lider olanların içinde saklı bir liderlik duygusu var mı yok mu bilemediğim için bu konuda bir şey söylemek çok zor.   Avery Johnson mesela çok konuşurdu, bankta havlu sallar, antrenmanda “hadi sıkıysa beni geç bakalım, geçersen arkada bekleyen David Robinson’a merhaba demek zorundasın!” derdi, bu durumda oyuncularda ona cevap verir ve bu sayede antrenman daha mücadeleci bir hal alırdı.   Tüm Duncan ilginç bir lider, hiç konuşmaz ancak insanlara dokunur, mesela molalarda arkadaşlarının beline omzuna sarılır ve molaya öyle gelirdi.   Biz molla sırasında diğer tüm koçlar kendi aramızda konuşuruz, bu sıra da oyuncularda kendi aralarında konuşurlar.  Onlar bunu özellikle istediğimi bilirler. Ben de molada oyunculara muhakkak söylemek isteğiniz bir şet var mı diye sorarım.  Mesela bir defasında “Beyler pick and roll savunmasında sizce ne yapalım? Çünkü benim istediğimi yapmıyo...

Çoğu konuda olduğu gibi, tek bir doğrunun olmadığı oyuncu yetiştirmek konusunda, iki kulübün geçmişte yaptığı organizasyonlara değinmek istiyorum.   Bunlardan bir tanesi, tüm oyuncu abilerin koçluk yaptığı geçmişin İTÜ’sü, diğeri ise Yalçın Granit’in gelmesiyle bir anda, oyuncudan çok antrenör ile  antrenman yapan Galatasaray takımı.     Şöyle bir sahne hayal edin; basketbol oynamak için salona giren bir çocuk, potlara dağılmış ikişer üçer kişilik guruplar görüyor ve bu gurupların başında  çocuklardan yaşça büyük abiler "kolunu uzat ,ayağını çek, bileğini bük" gibi talimatlar veriyor. Bu durumda çocuğun basketbolun alfabesinin temel teknik olduğuna inanması çok doğal değil mi?    Ve yine bu çalışmaların sonrası veya öncesinde yapılan takım antrenmanlarında, o hareketleri yapmayı başaran arkadaşlarını gördükçe, temel hareketlere olan ilgisinin artması.. Ve bu hareketleri uygulamak için antrenmanlara erken gelmeye başlaması...   Diğer bir organ...

    Şut ile ilgili onlarca makale okudum, onlarca koç dinledim.  Bazen o kadar farklı fikirler ile karşılaştım ki yanlış mı okudum diye tekrar okumak zorunda kaldım.   Sonuç olarak şut konusunun temelde iki farklı şekilde incelenmesi gerektiğine karar verdim. Bunlardan bir tanesi günlük istikrar (bugün şutları iyiydi), diğeri ise tüm sezonları kapsayan, ve size iyi şutör unvanı kazandıran istikrar.   Hemen aklınıza günlük istikrarın haftalık, haftalığın daha sonra aylık ve sonunda sezonluk istikrara dönüşebileceği gelebilir.  Hayır maalesef öyle olmuyor, bir maç şut sokan diğer maç sokamayan, bir sezon şut sokan, diğer sezon şut sokmayan oyuncuların miktarı az değil.   Şutun gelişimi için, doğru mekanik ile çok tekrar yapmak ve antrenman ve maçlarda doğru zamanları seçerek korkusuzca atış yapmanın çok önemli bir yol olduğunu duymuşsunuzdur.   Gerçekçi olarak düşündüğünüzde, bu tarif her ne doğru gibi gözükse de, doğru mekaniğin kişinin fiziksel ya...

  İnternetten Amerika’daki altyapı takımlarının   ( high school ) maçlarını ve antrenmanlarını izleyip bir fikir sahibi olma imkanımız var. Ancak farklı takımlardan gelen oyuncuları, kısa sürede nasıl bir düzen ile oynatacaklarını merak ettim ve ABD U19 takımının hücum düzenini  (Bizimle oynadıkları maçta ) inceledim.   Öncelikle çok sayıda setleri yok, olanlarda farklı giriş bölümüne sahipler ancak temelde aynı bitirişleri var.     Bir uzun (under size) ve dört dış adamla oynuyorlar. Dış adamların biri strech four dediğimiz tarzda iç ve dış oynayabilen bir oyuncu.    Sahaya geniş yayılıyorlar ve temel organizasyona geçmeden her an atak etme serbestlikleri var.   Pick and roll oynarlarken ve topu low posta verdiklerinde savunmanın durumuna göre serbest hareket ediyorlar.   Bizim gibi özel post splitleri veya spesifik cutları yok. Geniş bir şablon içinde hadlerini bilerek oynuyorlar.    Son periyotun tamamında yaptığımız 1-3-1 p...

Altyapıda hücum etmek ile, üst yapıda hücum etmek arasındaki fark çok net.   Üst yapıda en az hata ile sonuca gitmek ki, bu seçim bireyselliği destekliyor. Altyapıda ise tüm oyuncuların gelişimini sağlamak  için onları oyunun her anına katmak gerekiyor ki, bu da topu paylaşmayı, takım olmayı destekliyor. Aşağıda iki tane hızlı hücum çeşidi var, biri takım halinde hücum diğeri de oyunkurucu ile hücum . Onun altında ise yine takım halinde hücum ve oyun kurucu ile yarı saha hücumlar var. ilk bakışta herkesin takım halinde hücum etmek isteyeceğini düşünüyorum.  Ancak kazın ayağı öyle değil!  Her pas vermek ve almak top kaybı riski içeriyor .  Ve bu nedenle maç kaybetmeye başlayınca, koçlar topu oyunkurucusuna verip ikinci yolu takip ediyor. Takım halinde hücumu çok çalışmak gerek, halbuki oyunkuruculu hücumu çok da fazla çalışmaya gerek yok. Bu konudaki fikirlerinizi bloğumun yorum bölümünde paylaşırsanız çok sevinirim.