Kırk yılı aşkın antrenörlük hayatım boyunca, BSL dâhil olmak üzere basketbolun hemen her kategorisinde görev yaptım. Son dört sezonda ise BGL takımlarında çalışarak, 2002 doğumlu oyuncuların son dönemlerinden başlayıp 2008 doğumlu oyuncuların ilk yıllarına kadar uzanan bir süreci yakından takip etme fırsatı buldum. Sadece kendi takımlarımdaki oyuncuları değil, rakip takımlardaki gençleri de dikkatle izledim.
Bu süreçte en net gördüğüm gerçeklerden biri, 18 yaşına gelen oyuncuların büyükler seviyesinde yer bulma zorunluluğunun hem oyuncular hem de antrenörler üzerinde büyük bir baskı oluşturmasıdır.
Koçların ellerindeki genç oyuncular için uzun vadeli planlar yapabilme şansı her geçen gün azalıyor. Adeta acımasız bir yarış yaşanıyor: “18 yaşına kadar kendini kabul ettirdin ettirdin, aksi halde geçmiş olsun.”
Birçok veli, altyapı döneminde turnuvaların yıldızı olan, ilk beşlere seçilen çocuklarının birkaç yıl sonra kendilerine kulüp bulmakta zorlanmasını kabullenemiyor. Aslında haklılar. Çünkü bu oyuncuların önemli bir bölümü potansiyelsiz değil; aksine gelişimlerini tamamlayabilmeleri için zamana, süreye ve maç tecrübesine ihtiyaç duyuyorlar. Güçlenmeleri, hata yapmaları, öğrenmeleri ve olgunlaşmaları gerekiyor.
Beni en çok üzen ise başka bir manzara. Sosyal medyada sık sık görüyoruz; genç oyuncular ağırlık salonunda çalışırken, bireysel antrenman yaparken veya takımlarıyla idman sırasında çekilmiş videolarını etkileyici müziklerle paylaşıyorlar. Çoğu kişi bu paylaşımları bir özgüven gösterisi olarak görüyor olabilir. Ben ise farklı düşünüyorum.
Bu videoların büyük bölümü aslında bir yardım çağrısıdır.
“Ben hâlâ buradayım.”
“Çalışmaya devam ediyorum.”
“Bana bir fırsat verin.”
Bu paylaşımların satır aralarında çoğu zaman bu mesajlar vardır.
Çünkü o videoların arkasında yıllarca emek vermiş, ailesinin ciddi fedakârlık yaptığı, yetenekli ve basketbola tutkulu gençler bulunuyor.
Ancak 18 yaşından sonra kendilerine oynayacak bir takım bulmakta zorlanıyorlar. Önlerinde yabancı oyuncular ve doğal olarak sonuç almak zorunda olan tecrübeli büyükler var.
Oysa bu gençlerin önemli bir kısmı, doğru ortam ve yeterli süre bulduklarında en azından TBL seviyesinde katkı verebilecek potansiyele sahip.
Basketbolumuzun geleceği adına bu soruna çözüm üretilmesi gerekiyor. Çünkü gelişim, sadece antrenmanla değil, oynayarak gerçekleşir.
Bu çocukların bir yerlerde oynaması gerekiyor.
Yorumlar
Yorum Gönder