Lütfen lig yöneticilerinizle ve altyapı antrenörlerinizle bir araya gelerek, yenilenmiş bir altyapı basketbol sistemine duyulan bu bariz ihtiyacı anlamalarına yardımcı olun.
Eğer fırsatınız varsa, kendi liginizi kurun.
Yaklaşık 10 sene önce Youtube'da izlediğim bir videoda Stan Van Gundey tarafından yapılan aşağıdaki konuşma beni çok etkilemişti.
Konuşmada, Van Gundey ,bizim her zaman örnek aldığımız Amerikan Basketbolunun artık değiştiğinden bahsediyordu.
Gundey bu kanıya 12 yaşındaki oğlunun takımını çalıştırırken varmış. Karşılaştığı takımlardaki koçların çocuklara basketbolu öğretmekten çok ( aynı bizde olduğu gibi ) sadece maçları kazanmaya çalıştığından bahsediyor.
İşin ilginç tarafı, ( biraz da eski jenerasyon koçlarının etkisi ile yetiştirilen ) Avrupalı oyuncuların tercih edilmesini buna bağlıyor.
Aşağıda Gundey’in yaptığı konuşmayı ve altyapıdaki oyuncuların neden basketbolu bıraktıklarına dair yapılan kısa bir anketi göreceksiniz.
Sanırım biz de de aynı sorunları yaşamaya başladık.
Birçok açıdan çok önemli bir rolünüz var. Öncelikle basketbol açısından bakarsak, oyuncuların beceri gelişimi çok küçük yaşlarda başlar ve büyük ölçüde o yaşlarda şekillenir. Açıkçası etrafınıza baktığınızda, bu ülkede basketbol temel becerilerini öğretme konusunda ciddi şekilde başarısız olduğumuzu görebilirsiniz.
NBA’i izlediğinizde bunu fark ediyorsunuz. Avrupa’dan gelen oyuncuların pas verme ve şut atma becerileriyle burada yetişen birçok oyuncu arasında büyük bir fark var. Hatta bu becerilere sahip yeterince oyuncu yetiştiremediğimiz için onları başka ülkelerden bulmaya çalışıyoruz.
Bunun sebeplerinden biri şu: Biz küçük yaşlarda beceri geliştirmekten çok maç oynamaya, kazanmaya ve kaybetmeye odaklanıyoruz.
Buradaki tüm altyapı antrenörlerine, hatta lise antrenörlerinden bile daha fazla şunu söylemek isterim: Çalıştırdığınız çocuklara basketbol oynamayı öğretmek mi istiyorsunuz, yoksa sadece maç kazanmak mı istiyorsunuz? Çünkü bunlar çok farklı şeyler.
Geçen bahar iki ay boyunca 12 yaşındaki kızımın ve 9 yaşındaki oğlumun takımını çalıştırdım. Bu süreçte her türlü yaklaşımı gördüm. İzlediğim yaklaşık 18 takımın içinde yalnızca iki ya da üç antrenör gerçekten oyunculara beceri kazandırmaya çalışıyordu. Geri kalanların amacı sadece maç kazanmaktı.
En iyi oyuncularını mümkün olduğunca uzun süre sahada tutuyorlar. Dokuz yaş grubunda bile alan savunması oynatıyorlar. En uzun çocukların asla top sürmesine izin vermiyorlar. Topu sürekli guardlara verdiriyorlar; genellikle de o guard kendi oğulları oluyor. Uzun oyuncuların görevi sadece ribaund almak ve topu başkasına vermek oluyor.
Sonra da lise seviyesine geldiğimizde neden bu kadar çok oyuncunun oynayamadığını, neden 2 metre civarında olup da top sürebilen, pas verebilen ve şut atabilen oyuncular yetişmediğini merak ediyoruz. Çünkü küçük yaşlarda onlara sadece pota altında durup ribaund almaları öğretiliyor.
Bu yüzden ilk söyleyeceğim şey şu: Bir karar vermelisiniz. Basketbolcu mu yetiştirmek istiyorsunuz, yoksa sadece altyapı liginizi kazandığınızı söylemek mi istiyorsunuz?”
Gençlik Sporlarının En Önemli Yönü
Genelde bahsedilmeyen ama muhtemelen gençlik sporlarının en önemli yönü olan bir şey var: Çocukların eğlenmesi. Eğer çocuklar eğlenmiyorsa, büyüdüklerinde neden bu spora devam etmek istesinler ki?
Michigan State Üniversitesi bünyesindeki Gençlik Sporlarını Araştırma Enstitüsü'ne göre, çocukların sporu bırakmasının ilk iki nedeni artık eğlenceli gelmemesi ve ilgilerini kaybetmiş olmalarıdır.
Erkek Çocukların Sporu Bırakma Nedenleri (İlk 10):
Artık ilgimi çekmiyordu.
Artık eğlenceli değildi.
Spor çok fazla zaman alıyordu.
Antrenör adam kayırıyordu (favori oyuncuları seçiyordu).
Antrenör iyi bir eğitmen değildi.
Oynamaktan bıkmıştım.
Kazanmaya çok fazla vurgu yapılıyordu.
Spor dışındaki diğer faaliyetlere katılmak istedim.
Ders çalışmak için daha fazla zamana ihtiyacım vardı.
Çok fazla baskı vardı.
Kız Çocukların Sporu Bırakma Nedenleri (İlk 10):
Artık ilgimi çekmiyordu.
Artık eğlenceli değildi.
Ders çalışmak için daha fazla zamana ihtiyacım vardı.
Çok fazla baskı vardı.
Antrenör iyi bir eğitmen değildi.
Spor dışındaki diğer faaliyetlere katılmak istedim.
Spor çok fazla zaman alıyordu.
Antrenör adam kayırıyordu (favori oyuncuları seçiyordu).
Oynamaktan bıkmıştım.
Maçlar ve antrenmanlar katılamayacağım zamanlara planlanıyordu.
Altyapı basketbol sistemi uzun zamandır sorunlu ve bu sistemi düzeltmeye yardımcı olmak için hepimizin çaba göstermesi gerekiyor. Odak noktamız yetişkinlerin kazanma hırsı değil, çocukların ihtiyaçları olmalıdır. Odaklanmamız gereken şey, bu oyunu daha keyifli hale getirmektir.
Lütfen lig yöneticilerinizle ve altyapı antrenörlerinizle bir araya gelerek, yenilenmiş bir altyapı basketbol sistemine duyulan bu bariz ihtiyacı anlamalarına yardımcı olun. Eğer fırsatınız varsa, kendi liginizi kurun.
Yorumlar
Yorum Gönder